سه نام اصلی برای به دست گرفتن بازوبند کاپیتانی در پرسپولیس
پایان همکاری امید عالیشاه با پرسپولیس نه تنها به معنای وداع با یکی از قدیمی‌ترین بازیکنان اخیر این باشگاه است، بلکه یک موقعیت حساس و حیاتی را نیز در تیم خالی کرده است. بازوبند کاپیتانی پرسپولیس که در دو دهه گذشته بر بازوی شخصیت‌های برجسته‌ای چون افشین پیروانی، کریم باقری، مهدی مهدوی‌کیا، محمد نوری، سیدجلال حسینی و امید عالیشاه قرار گرفته، اکنون نیازمند فردی جدید است؛ انتخابی که برای هر سرمربی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و می‌تواند به عنوان یکی از اولین تصمیمات کلان او در فصل آینده شمرده شود.
البته، خداحافظی عالیشاه برای بسیاری از کارشناسان قابل پیش‌بینی بود. کاپیتان پرسپولیس در شش فصل گذشته، در سال‌های اخیر بارها با مصدومیت‌های طولانی دست و پنجه نرم کرد و با توجه به سالخوردگی او، به نظر می‌رسید که صرف‌نظر از نام سرمربی، دیر یا زود همکاریش با سرخ‌ها به پایان خواهد رسید. با این حال، او پرافتخارترین بازیکن پرسپولیس در سال‌های اخیر بود و به خاطر شخصیت آرام، وفاداری به تیم و توانایی‌های فنی‌اش، از محبوبیتی بی‌نظیر نزد هواداران برخوردار بود. با بسته شدن پرونده او، اکنون توجه‌ها به سمت جانشین احتمالی‌اش متمرکز شده است.
در حال حاضر، علی علیپور با ۲۷۵ بازی، باسابقه‌ترین بازیکن پرسپولیس از نظر تعداد دیدارهای رسمی محسوب می‌شود و از سایر بازیکنان فعلی تیم پیشی گرفته است. اگر معیار اصلی برای انتخاب کاپیتان، صرفاً سابقه حضور در پرسپولیس باشد، علیپور نخستین گزینه خواهد بود. او سال‌ها در این تیم توپ زده، یکی از محبوب‌ترین چهره‌ها برای هواداران است و در دومین دوره حضورش نیز نقشی کلیدی در خط حمله ایفا می‌کند.
با این حال، بسیاری شانس قابل توجهی را نیز برای حسین کنعانی‌زادگان قائل هستند. مدافع ملی‌پوش پرسپولیس، با ۱۵۵ بازی، فاصله زیادی با علیپور دارد، اما چند عامل مهم به نفع اوست: سن بالاتر، تجربه بیشتر در سطح ملی، شخصیت رهبری در زمین و بازی در مرکز خط دفاع. در فوتبال، مدافعان میانی معمولاً ارتباط گسترده‌تری با تمام خطوط تیم دارند و به همین دلیل، اغلب به عنوان کاپیتان انتخاب می‌شوند.
نکته مهمی که در مورد پرسپولیس باید در نظر گرفت این است که در حال حاضر، شاید نه حسین کنعانی‌زادگان را بتوان با بازیکنانی چون سیدجلال حسینی در پستی مشابه و مناسب برای کاپیتانی مقایسه کرد و نه علی علیپور را. این بازیکنان، با وجود میراث فنی قابل توجهی که برای تیم به جا گذاشته‌اند، حداقل نزد بخشی از هواداران، جایگاه بازیکنانی چون سیدجلال، مهدوی‌کیا و پیروانی را ندارند. البته، وضعیت امید عالیشاه نیز تا حدودی مشابه بود و در حوادثی که در دو فصل گذشته برای پرسپولیس پیش آمد، بسیاری غیبت یک کاپیتان باتجربه مانند سیدجلال را تأثیرگذار می‌دانستند.
اما معادله کاپیتانی پرسپولیس یک متغیر بسیار مهم دیگر نیز دارد: احمد نوراللهی. هافبک باتجربه که همچنان یکی از اهداف نقل و انتقالات پرسپولیس به شمار می‌رود. نوراللهی با ۲۱۸ بازی برای پرسپولیس، سابقه قهرمانی‌های متعدد، چند سال تجربه بازی در لیگ امارات و حضور در تیم ملی، از نظر جایگاه و شخصیت فوتبالی، یکی از گزینه‌های طبیعی برای بستن بازوبند کاپیتانی محسوب می‌شود. او نزد هواداران نیز از اعتبار بالایی برخوردار است و در صورت نهایی شدن انتقالش از کلباء، می‌تواند از همان ابتدای بازگشتش، یکی از مدعیان اصلی بستن بازوبند باشد. البته، این سناریو در حال حاضر به نتیجه مذاکرات باشگاه با کلباء بستگی دارد و هنوز هیچ قطعیت درباره بازگشت او وجود ندارد، به خصوص که پرسپولیس نتوانسته پیشرفت محسوسی در این پرونده به دست آورد.
اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید در طول تاریخ لیگ برتر، چه بازیکنانی بازوبند کاپیتانی پرسپولیس را بر بازو بسته بودند:
فصل بیست و پنجم: امید عالیشاه (ششمین فصل) فصل بیست و چهارم: امید عالیشاه (سومین فصل) فصل بیست و سوم: امید عالیشاه (قهرمان) فصل بیست و دوم: امید عالیشاه (قهرمان) فصل بیست و یکم: سیدجلال حسینی (دومین فصل) فصل بیستم: سیدجلال حسینی (قهرمان) فصل نوزدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) فصل هجدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) فصل هفدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) فصل شانزدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) فصل پانزدهم: هادی نوروزی - رضا نورمحمدی (دومین فصل) فصل چهاردهم: محمد نوری (هشتمین فصل) فصل سیزدهم: محمد نوری (دومین فصل) فصل دوازدهم: مهدی مهدوی‌کیا (هفتمین فصل) فصل یازدهم: مهدی مهدوی‌کیا (دوازدهمین فصل) فصل دهم: شیث رضایی - سپهر حیدری (چهارمین فصل) فصل نهم: کریم باقری (چهارمین فصل) فصل هشتم: کریم باقری (پنجمین فصل) فصل هفتم: کریم باقری (قهرمان) فصل ششم: کریم باقری (سومین فصل) فصل پنجم: کریم باقری (نهمین فصل) فصل چهارم: بهروز رهبری‌فرد (چهارمین فصل) فصل سوم: افشین پیروانی (پنجمین فصل) فصل دوم: افشین پیروانی (سومین فصل) فصل اول: افشین پیروانی (قهرمان)
با نگاهی به تاریخچه لیگ برتر، پرسپولیس معمولاً بازوبند کاپیتانی را به بازیکنانی سپرده است که علاوه بر سابقه طولانی، نقش رهبری برجسته‌ای در تیم ایفا کرده‌اند. افشین پیروانی اولین کاپیتان سرخ‌ها در لیگ برتر بود و جام قهرمانی لیگ برتر را نیز با او بالای سر بردند. البته پیروانی در سال‌های بعدی دیگر مدافع ثابت پرسپولیس نبود و پس از دو فصل از جمع سرخپوشان جدا شد.
به دنبال او، بهروز رهبری‌فرد کاپیتان پرسپولیس شد، اما دوران بازی این مدافع پرافتخار نیز به سرعت پایان یافت تا سرانجام یک کاپیتان با ثبات، بازوبند را بر دست بگیرد: کریم باقری. پرسپولیس دوران موفقی را با آقا کریم سپری کرد و در لیگ هفتم به قهرمانی رسید و یک جام حذفی را نیز با کاپیتانی او فتح کرد، تا اینکه علی دایی، عذر آقا کریم را خواست و باقری نیز با وفاداری کامل به پیراهن سرخ، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
کاپیتان بعدی پرسپولیس، شیث رضایی بود، اما حواشی متعدد این بازیکن باعث شد تا علی دایی، بازوبند را به سپهر حیدری بسپارد که با قهرمانی در جام حذفی، نام سپهر نیز در میان کاپیتان‌های قهرمان پرسپولیس ثبت شد. با ورود حمید استیلی، مهدی مهدوی‌کیا کاپیتان پرسپولیس شد و برای دو فصل نقش رهبری را ایفا کرد، هرچند که به دلیل نیمکت‌نشینی‌های متعدد، بازوبند اغلب در دست بازیکنان دیگر بود.
سپس نوبت به محمد نوری رسید که اوج درخشش خود را در لیگ چهاردهم به نمایش گذاشت، اما در پایان این فصل و با حضور برانکو ایوانکوویچ، نوری به دلیل مشکلات مالی از پرسپولیس جدا شد و به تیم المسیمیر قطر پیوست و دیگر هرگز نتوانست به پرسپولیس بازگردد. پس از او، کاپیتان جاودانه سرخ‌ها در اردوی ترکیه به اولین رهبر رختکن در دوران برانکو تبدیل شد: هادی نوروزی. کاپیتان فقید سرخپوشان فصل را با بازوبند و یک گل تماشایی مقابل پدیده آغاز کرد، اما تنها چند هفته بعد، اتفاقی شوکه‌کننده، باورنکردنی و تلخ برای کاپیتان هادی رقم خورد...
پس از درگذشت کاپیتان فقید پرسپولیس، بازوبند به رضا نورمحمدی رسید، اما با توجه به اینکه او نیز بیشتر روی نیمکت می‌نشست، محسن بنگر این نقش را بر عهده گرفت. در پایان لیگ پانزدهم، هر دو بازیکن از پرسپولیس جدا شدند و این آغاز دورانی جدید و پرافتخار برای پرسپولیس بود، با ورود سیدجلال حسینی. سیدجلال از لیگ شانزدهم تا بیست و یکم کاپیتان پرسپولیس بود و پنج قهرمانی متوالی را با این تیم کسب کرد و البته یک نایب قهرمانی تلخ در لیگ بیست و یکم.
یحیی گل‌محمدی تصمیم گرفت سیدجلال را کنار بگذارد، اما کاپیتان سرخپوشان بدون هیچ حاشیه‌ای بازنشسته شد و به کادر فنی تیم پیوست، و بازوبند را به امید عالیشاه واگذار کرد که دوران حضور او نیز با افتخارات پرشماری از جمله قهرمانی در لیگ بیست و دوم و بیست و سوم همراه بود. در این میان، سیدجلال حسینی با شش فصل کاپیتانی، پرافتخارترین و ماندگارترین کاپیتان تاریخ پرسپولیس در لیگ برتر محسوب می‌شود و امید عالیشاه نیز در شش فصل اخیر این نقش را بر عهده داشت.
