درگذشت بوکسور نامدار پورتوریکویی پس از یک دهه نبرد با فلج کامل!
کیک زون گزارش می‌دهد که پریچارد کولون بوکسور پیشین ۳۳ ساله اهل پورتوریکو، پس از ۱۱ سال از آن نبردی که مسیر زندگی‌اش را برای همیشه دستخوش تغییر کرد، دار فانی را وداع گفت. او که زمانی یکی از امیدوارترین ستاره‌های دسته سوپروولترویت جهان محسوب می‌شد، در سال ۲۰۱۵ بر اثر رویارویی با ترل ویلیامس دچار آسیب مغزی شدید گردید و بقیه عمر خود را تحت مراقبت‌های ویژه سپری کرد و سرانجام تحت تأثیر آن ضربه مهیب جان باخت. در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵، کولونِ ۲۳ ساله با آمار درخشان ۱۶ پیروزی بدون شکست (۱۳ ناک‌اوت) مقابل ترل ویلیامز وارد رینگ شد.در طول این نبرد سخت، کولون بارها به جو کوپر، داور مسابقه، اعتراض کرد که حریفش ضرباتی غیرمجاز به پشت سر او وارد می‌کند؛ ضرباتی خطا که در بوکس با عنوان ضربه خرگوشی شناخته می‌شوند. در راند هفتم و پس از زمین خوردن کولون، داور سرانجام یک امتیاز از ویلیامز کسر کرد، اما مسابقه ادامه یافت.
در راند نهم، کولون دوباره روی رینگ زمین خورد. در نهایت مربیان او به اشتباه و با این تصور که ۱۰ راند مسابقه به سر رسیده، دستکش‌هایش را از دستش درآوردند؛ موضوعی که منجر به DQ کولون و اعلام پیروزی ویلیامز گردید. پس از پایان نبرد، کولون در رختکن دچار سرگیجه و بدحالی شدید شد، دچار حالت تهوع بود و هوشیاری خود را از دست داد. او بلافاصله به بیمارستان منتقل شد و پزشکان تشخیص دادند که دچار خونریزی شدید مغزی شده است. کولون تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفت و به مدت ۲۲۱ روز وارد کما مطلق شد. پس از خروج از کما، عمق صدمات مغنی او مشخص شد؛ کولون توانایی تکلم، حرکت و زندگی مستقل را برای همیشه از دست داد و برای ادامه حیات به مراقبت ۲۴ ساعته خانواده‌اش نیاز پیدا کرد.
کولون در سال ۲۰۲۱ نیز تحت عمل جراحی سنگین دیگری قرار گرفت، اما هرگز بهبود نیافت، همچنین شکایت حقوقی خانواده او از پزشک کنار رینگ و برگزارکنندگان آن نبرد همچنان در جریان است. این بوکسور جوان پس از آن حادثه هرگز نتوانست به زندگی عادی بازگردد و سرانجام تحت تأثیر آسیب مغزی که به او وارد شده بود از دنیا رفت و نامش برای همیشه جاودانه شد.
برای ترل ویلیامز، حریف آمریکایی پریچارد کولون، آن نبرد در سال ۲۰۱۵ به نقطه‌ای باورنکردنی در زندگی‌اش تبدیل شد؛ او که سال‌ها زیر فشار شدید انتقادات و افکار عمومی قرار داشت، بارها تأکید کرده بود هیچ دشمنی با کولون نداشته و هرگز قصد ایجاد چنین فاجعه‌ای را نداشته است. ویلیامز با ابراز پشیمانی عمیق اعلام کرده که هر روز برای آرامش کولون دعا می‌کند، اما آسیب روحی و روانی این حادثه آنقدر سنگین بود که مسیر زندگی خودش را هم برای همیشه دستخوش تغییر داد و او را مجبور کرد تا دو سال کامل از دنیای بوکس و رینگ مسابقات فاصله بگیرد و اکنون پس از مرگ پریچارد هنوز واکنشی نشان نداده است.
