لوزی دفاعی آهنی استقلال، بدون کوچکترین ترک

به نقل از کیک زون، پیروزی دو گله استقلال مقابل سپاهان عمدتاً به زودگل‌های یاسر آسانی و اسماعیل قلی‌زاده نسبت داده می‌شود، اما ماندن این نتیجه در هشتاد دقیقه پایانی بدون عملکردی منسجم در خط دفاعی ممکن نبود. پس از دریافت دو گل، سپاهان به پیش کشید و برتری توپ را در دست گرفت، ولی استقلال از تبدیل گردش توپ طلایی‌پوشان به موقعیت‌های پیاپی در محوطه جریمه جلوگیری کرد و کنترل مسابقه را حفظ نمود. سهراب بختیاری‌زاده دوباره رستم آشورماتوف، عارف آقاسی و سامان فلاح را در قلب دفاع به کار گرفت. این سه نفر ثابت در یک خط قرار نگرفتند و بر اساس موقعیت توپ، فاصله خود با خط میانی را کاهش دادند. هرگاه یکی از آنها برای فشار روی مهاجم یا هافبک سپاهان جلو می‌رفت، دو مدافع دیگر عمق را پوشش می‌دادند و مانع ایجاد فضایی برای استفاده بازیکنان سرعتی حریف می‌شدند.

آشورماتوف عمدتاً مسئول هدایت خط و کنترل عمق بود، آقاسی با خروج‌های به‌موقع حملات را پیش از ورود به منطقه خطر خنثی می‌کرد و فلاح نیز در نبردهای نزدیک و پوشش فضای پشت مدافع کناری مؤثر عمل می‌کرد. هماهنگی این سه نفر باعث شد سپاهان با وجود استفاده از مهدی لیموچی، رضا جعفری و محمدمهدی لطفی نتواند حبیب فرعباسی را با موقعیت‌های واضح و متوالی روبه‌رو کند.

ضلع جلویی این ساختار امیرمحمد رزاقی‌نیا بود. هافبک جوان استقلال بین خط دفاع و هافبک در حرکت بود، توپ‌های سرگردان را جمع می‌کرد و با تغییر مالکیت، نخستین مسیر پاس سپاهان به مرکز زمین را مسدود می‌کرد. او در بسیاری از صحنه‌ها پیش از آنکه مدافعان مجبور به خروج شوند، حمله حریف را کند می‌کرد و فرصت می‌داد آرایش آبی‌ها دوباره شکل بگیرد و فاصله خطوط حفظ شود.

نقش صالح حردانی و حسین گودرزی نیز در تکمیل این طرح کم‌اهمیت نبود. هر دو بازیکن در حمله جلو می‌رفتند، اما پس از لو رفتن توپ با سرعت به عقب بازمی‌گشتند و کناره‌های سه مدافع مرکزی را می‌بستند. این رفت‌وبرگشت مداوم استقلال را قادر می‌ساخت با نفرات کافی حمله کند و در دفاع نیز در عرض زمین کمبود بازیکن نداشته باشد، مسئله‌ای که مسیر پاس‌ها و نفوذهای سپاهان را محدود کرد. استقلال اکنون پس از سه هفته هنوز گل نخورده و این آمار حاصل همکاری تمام خطوط است، اما لوزی آشورماتوف، آقاسی، فلاح و رزاقی‌نیا مرکز ثقل این استحکام محسوب می‌شوند. آزمون بعدی برابر فولاد و مهاجمانی است که در آبادان سه گل زدند و روی ضربات ایستگاهی خطرناک عمل کردند. اگر این ساختار در اهواز نیز حفظ شود، می‌توان آن را امضای نخست تیم سهراب در فصل جدید دانست.