هانسی فلیک و چاقوی سوئیسی‌اش در بارسلونا
به نقل از کیک زون، دنی اولمو پس از کسب دو عنوان لالیگا، دو سوپرجام اسپانیا و یک جام حذفی، به اوج دوران حرفه‌ای خود دست یافته و برچسب بازیکن آسیب‌پذیر را از دوش برداشته؛ به طوری که در تمام ۴۷ مسابقه ممکن برای بارسلونا و تیم ملی کشورش به میدان رفته است.
دنی اولmo در دو فصل ابتدایی عملکردی چشمگیر داشته: ۸۹ بازی، ۲۰ گل و ۱۵ پاس گل. نقش او در بازی‌های حیاتی بسیار پررنگ بوده و پاس گل پشت پای او به فران تورس در ال‌کلاسیکو، یکی از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌ها به شمار می‌رود. او در تابستان نیز در قهرمانی دوم تیم ملی جهان در جام جهانی نقشی کلیدی ایفا کرد و آمادگی بدنی‌اش را به نمایش گذاشت.
با خروج روبرت لواندوفسکی و مارکوس رشفورد و انتقال فران تورس به پاری سن ژرمن، بارسلونا خط حمله‌اش را خالی دیده است. اگرچه خریدهایی مانند آنتونی گوردون از نیوکسل با مبلغ ۷۰ میلیون و کریم آدیمی از دورتموند با ۲۲ میلیون یورو انجام شده و پدیده‌هایی مانند حمزه عبدالکریم مصری نیز مطرح شده‌اند، اما فقدان یک مهاجم نوک اصلی، جذب خولین آلوارز را به هدفی دشوار تبدیل کرده است.
در این شرایط، دنی اولmo نقش «چاقوی سوئیسی» هانس فلیک را ایفا می‌کند. او قادر است در پست‌های هافبک تهاجمی، هافبک وسط، بال چپ و مهاجم کاذب بازی کند. ایده استفاده از دنی اولmo به عنوان مهاجم کاذب، طرحی اضطراری نیست؛ زیرا فلیک در فصل گذشته در ورزشگاه متروپولیتانو و مسابقات لیگ قهرمانان این استراتژی را آزمایش کرده بود.
دنی اولmo در ۲۸ سالگی به پختگی کامل رسیده و تمام عناوین داخلی و ملی از جمله یورو و جام جهانی را فتح کرده است؛ اما بزرگ‌ترین هدف باقی‌مانده برای او و بارسلونا قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا است. هانس فلیک با وجود همه تردیدها در خط حمله، مطمئن است که بازیکنی انعطاف‌پذیر دارد که از ۱۶ سالگی با چالش‌های مختلف در کرواسی، لایپزیش و بارسلونا سازگار شده و آماده گره‌گشایی است.
