مورینیو: قرمز همیشه قرمز است! اگر فردا نبریم، زندگی ندارم

جملات کلیدی، فراوان بودند؛ تقریباً به ازای هر پرسش، یک جمله. اما دو پیام روشن پیش از دیدار با رایو وایکانو به گوش رسید. یکی مطالبه‌گرانه در سطح تیمی، با کنایه به منتقدان: «بله، آن‌ها می‌توانستند چهار گل به ما بزنند، اما ما هم می‌توانستیم هشت گل بزنیم. کسانی که فوتبال را مانند من می‌فهمند، این موضوع را بیان نمی‌کنند. چرا بیان نمی‌کنند؟ آیا از اینکه برنده شدیم خوشحال نیستند؟».

پیام دیگر، گرچه مطالبه‌گرانه بود، اما خطاب به وینیسیوس و امباپه صادر شد. او هر دو را با یک ضرب‌المثل واحد توصیف کرد: «فقط به درختی سنگ می‌زنند که میوه داشته باشد.» وی نخواست وارد جزئیات آن پنالتی مقابل بتیس شود که باعث شد دوباره بگوید «چرا؟»، اما بدون ارزیابی مستقیم، نظرش را چنین بیان کرد: «تعجبی برایم ندارد (که کمیته داوران از تصمیم داور حمایت کرد)، بسیار دشوار است که آن‌ها از وضعیت خودشان انتقاد کنند. اتحاد، قدرت می‌آورد.»

و در نهایت، در پاسخ به درخواست مقایسه رئال مادرید با یک تیم فرمول یک، اشاره‌ای به «قرمزها» داشت و گفت: «قرمزها، قرمز هستند.» طبیعتاً منظور او تیم فراری بود.

وضعیت تیم چگونه است؟ شاد، متحد و در حال تمرین خوب. بدیهی است که تمرین خوب به معنای ریکاوری خوب است. امروز کار تاکتیکی داشتیم و شدت آن زیاد نبود، اما با احترام به حریف. آن‌ها از یک پیروزی آمده‌اند و کیفیت خود را نشان داده‌اند. باید برای فردا بسیار متمرکز باشیم. از پرسش شما استفاده می‌کنم تا از سرمربی، بنات سان خوزه، تشکر کنم؛ سخنانش «بسیار محبت‌آمیز بود»، لایق این همه لطف نبودم. فردا او را در آغوش خواهم کشید.

به نظر شما فینال جام جهانی کجا باید برگزار شود؟ یک چیز این است که کجا باید برگزار شود و چیز دیگری این است که من کجا دوست دارم. مرا ببخشید (می‌خندد)، دوست دارم در لیسبون باشد. پاسخ من به عنوان سرمربی رئال مادرید نیست، بلکه این است که اگر بتوانید در یک ورزشگاه اسطوره‌ای و تاریخی بازی کنید، جایی که برخی از بهترین بازیکنان تاریخ در آن بازی کرده‌اند، باید همین‌جا باشد. اگر سرمربی بنفیکا هم بودم همین را می‌گفتم.

نظر شما درباره این‌که داور تأیید کرد پنالتی مقابل بتیس نباید تکرار می‌شد چیست؟ تعجبی برایم ندارد، زیرا میان داوران حمایت شدیدی وجود دارد. بسیار بسیار نادر است که از یک وضعیت داوری انتقاد کنند. اتحاد، قدرت می‌آورد.

وینیسیوس را پس از این دو دستگی آرا که ایجاد شده چگونه می‌بینید؟ در پرتغال ضرب‌المثلی هست که نمی‌دانم در اسپانیا هم هست یا نه: «فقط به درختی سنگ می‌زنند که میوه داشته باشد.» وینی در سال‌های اخیر اینجا چه کرده است؟ چند لیگ قهرمانان برده است؟ چند گل زده است؟ او درختی با میوه‌های فراوان است. مردم سنگ می‌زنند چون میوه می‌خواهند. و بهترین وینیسیوس خواهد آمد. همان وینیسیوس سال گذشته، زمانی که برنابئو مقابل بنفیکا ترسان بود و او تقابل را تمام کرد. آن وینیسیوس خواهد آمد. در عصر داده‌ها و آمار، او به حداکثر سرعت خود بسیار نزدیک است. او رکوردهای خود را در دوهای با شدت بالا، در بازپس‌گیری توپ، در بازپس‌گیری توپ در یک‌سوم دفاعی حریف، شکسته است. او خواهد آمد.

آیا زمان چرخشی کردن ترکیب است؟ آیا زمان دیومانده رسیده است؟ نمی‌خواهم بگویم چه کسی بازی می‌کند. از این مسیر نمی‌روم. به سه بازی آینده فکر نمی‌کنم، بلکه به فردا فکر می‌کنم. می‌خواهم پیروز شوم. اما بله، فضایی وجود دارد. شاید نه سیستم چرخشی، اما انرژی جدید. پاهایی با بنزین زیاد. ما در بازی روز سه‌شنبه بسیار زیاد کار کردیم. کاماوینگا، برناردو و آردا را بازگردانده‌ایم. گروه قوی داریم تا به پاهایی با بنزین زیاد فرصت بازی بدهیم. و این‌که دیگران زمان برای استراحت داشته باشند. سه بازی در نه روز است، الچه در سه روز آینده... اما تمرکز روی نحوه پیروزی در فردا است. و در دل این «چگونه»، مهم این است که دو یا سه نفر که بازی قبل بازی نکردند بتوانند کمی انرژی بیشتر به تیم بدهند.

قبلاً گفتید که تماشاگران را ارزیابی نمی‌کنید، اما در درون خود چه حسی دارید وقتی می‌شنوید بازیکنی مانند وینیسیوس را هو می‌کنند؟ حتی نمی‌خواهم نظر بدهم، بحث انتقاد یا نظر دادن نیست. من کسی نیستم که حتی نظر بدهم. غمگین می‌شوم، چون از بازیکنانم بسیار توقع دارم. روز دیگر مصاحبه‌ای از هویسن خواندم که می‌گفت من پیگیر هستم، همیشه پشت سرشان هستم. و همین‌طور است، من بسیار سخت‌گیر هستم. سخت‌گیری یعنی دادن هر آن‌چه که باید بدهی. من برای بازیکنی که همه‌چیزش را می‌دهد احترام قائلم. می‌خواست بازی کند، می‌خواست کمک کند، مانند یک تیم بازی کرده است، با احترام به نشان باشگاهش بازی کرده است. این نوع بازیکن همیشه مرا در کنار خود خواهد داشت. معنایش این نیست که همیشه بازی خواهد کرد، اما یعنی همیشه مرا در کنار خود خواهد داشت. مرا غمگین می‌کند، اما نمی‌خواهم ارزیابی یا انتقاد کنم. اما از تجربه خودم، نه فقط در رئال مادرید، وقتی میان تیم و ورزشگاه اتحاد باشد، نمی‌خواهم بگویم شکست‌ناپذیر، اما بله، تقریباً شکست‌ناپذیر. من هنوز رکورد گینس بیشترین بازی‌های خانگی بدون شکست در بهترین لیگ‌ها را دارم، شش یا هفت سال بدون شکست، نمی‌دانم. اما وقتی به عنوان یک تیم با ورزشگاه کار می‌کنی، شکست‌ناپذیر هستی. اما هر ورزشگاهی در لحظه‌ای مشخص حق دارد واکنش نشان دهد.

امباپه به پاسخگویی در برابر انتقادات پرداخت. چه فکری می‌کنید؟ درباره کسی که انتقاد می‌کند صحبت نمی‌کنم. از همان ضرب‌المثل وینی استفاده می‌کنم: «او درختی با میوه‌های بسیار، بسیار زیاد است.» او درست می‌گوید. بازیکنی با ۴۰ گل هرگز برای تیم یک مشکل نیست. وقتی موفق می‌شوید که دوستی و احترام وجود داشته باشد، تصور کنید. چیزهایی هست که من به عنوان مربی بسیار برایشان ارزش قائلم و تحسین می‌کنم. افرادی هستند که از فوتبال صحبت می‌کنند اما آن را عمیقاً نمی‌شناسند. افراد دیگری هستند که می‌فهمند اما برایشان خوب است که از چیزهای نه چندان خوب صحبت کنند. من تیم را در دقایق پایانی دیده‌ام که ۱۰ نفره بود، در سمت چپ با کوکوریا دفاع می‌کرد که دیگر رمقی نداشت، با کیلیانی که دیگر رمقی نداشت، و آن را دیده‌ام. من به عنوان مربی برای این موضوع به شکلی باورنکردنی ارزش قائلم. برای من این نوع رفتار یک شادی است. افرادی هستند که به اندازه من از فوتبال می‌دانند و آن‌ها هم این را دیدند، اما نمی‌گویند. بعداً می‌گویند که ما خوب دفاع نکردیم، که می‌توانستیم سه یا چهار گل بخوریم. همچنین نمی‌گویند که می‌توانستیم هشت گل بزنیم. بازی‌هایی هستند که بسیار خسته‌کننده هستند و شاید ما هم داشته باشیم. بازی‌هایی در لیگ قهرمانان هست که تیم‌ها از هم می‌ترسند، ریسک نمی‌کنند، مردم با نارضایتی به خانه می‌روند. می‌توانستند چهار گل به ما بزنند، بله، بله، اما ما هم می‌توانستیم هشت گل بزنیم. و افرادی هستند که مانند من فوتبال را می‌فهمند اما این را نمی‌گویند. چرا نمی‌گویند؟ آیا از اینکه برنده شده‌ایم خوشحال نیستند؟ ما متحد هستیم. ما مقابل بتیس امتیاز از دست دادیم و تعهدی که داریم ادامه خواهد داشت. هر کاری که ممکن است انجام می‌دهیم تا مردم خوشحال باشند.

سه‌شنبه درباره کورتوا صحبت کردید. می‌توانید اهمیت او را دسته‌بندی کنید؟ او نگران نیست، باشگاه هم همین‌طور. همدلی وجود دارد، می‌دانند همه یک چیز را می‌خواهند. برای یک دروازه‌بان او جوان است و بعلاوه تصمیم گرفته است در لیگ ملت‌ها با تیم ملی‌اش نباشد و این به او اجازه می‌دهد تمرکز بیشتری داشته باشد و زمان استراحت بیشتری در فیفادی‌ها یا روزهای فیفا داشته باشد. او آنجاست، بازی بسیار بزرگی بود، درست است.

آیا والورده و شوامنی می‌توانند با هم بازی کنند؟ آیا پس از نحوه پایان فصل قبل این موضوع را ارزیابی کرده‌اید؟ من کاری نکرده‌ام، خودشان انجام داده‌اند. همدلی که در گروه وجود دارد، دوستی، با هم بردن، با هم باختن، عصبانی به نیمکت رفتن اما حمایت از هم‌تیمی‌هایی که در زمین هستند؛ بدون پاسخ مستقیم به وضعیت والورده و شوامنی، گروه فوق‌العاده است. و در آن صورت، اگر من چیزی نمی‌دانستم، به جای این‌که همه‌چیز را بدانم، به نظرم دو دوست بزرگ می‌آمدند. مشخصاً وقتی اورلین آمد حواسم بود، چون نیاز داشتم بدانم آیا باید مداخله کنم و وزیر صلح شوم (لبخند می‌زند)، اما کاری نکردم. خودشان بوده‌اند.

آیا گرندپری فرمول یک تغییرات زیادی ایجاد کرده است؟ ببین، معمولاً ساعت ۷:۱۵ از والدبباس خارج می‌شوم، امروز ۷:۳۰. ۴۵ دقیقه از خوابم را از دست دادم. تمرین بابت نبودن شما هیچ تغییری نکرد. ۱۵ دقیقه اول هیچ کاری نکردیم (می‌خندد)، و بعد به مدت ۴۵ دقیقه کار تاکتیکی انجام دادیم. برای فردا دو گزینه دادیم: رفتن مستقیم به والدبباس یا آمدن به اینجا برای گذاشتن ماشین و رفتن با اتوبوس به والدبباس. من دوست بسیار نزدیک استفانو دومنیکالی هستم و بلیت هم دارم. اما من از آن دست موجوداتی هستم که اگر نبرم زندگی وجود ندارد. اگر نبریدم، زندگی نیست. اگر خوشحال باشم، شاید بروم.

آیا هیچ تیم فرمول یکی هست که شما را یاد رئال مادرید بیندازد؟ همه با من بسیار مهربان هستند. مشخصاً این تأثیر جهانی، که چیزی بیش از یک باشگاه یا بیش از یک تیم فرمول یک است، کاری که این بچه با مرسدس می‌کند باورنکردنی است، اما بدون داشتن ماشین برای بردن یا ماشین برای امتیاز، با فرناندو (آلونسو) هم دوستی دارم. شخصیتش را بسیار دوست دارم، همیشه از بهترین‌ها است، حتی اگر ماشین خوبی به او ندهند. من ورزش را به عنوان ورزش بسیار دوست دارم.

گفتید افرادی هستند که از پیروزی رئال خوشحال نمی‌شوند و اگرچه می‌گویید چیزی نمی‌خوانید... (با لبخند کلام را قطع می‌کند) من چیزی نمی‌بینم، اما این‌ها بسیار پیگیر و پرکار هستند (به مدیر مطبوعاتی اشاره می‌کند و می‌خندد). وقتی به اینجا می‌رسم به من انجیل می‌دهند (حاضران سالن کنفرانس می‌خندند).

(خبرنگار ادامه می‌دهد) پس آیا با رئال مادرید سخت‌گیرانه برخورد می‌شود؟ من فکر می‌کنم روحیه این تیم را هیچ‌چیز تغییر نخواهد داد. ما به مسیر خودمان ادامه می‌دهیم.