جدایی ویژه سرمربی 53 ساله آبی‌پوشان!
به نقل از کیک زون، در حین مسابقه استقلال برابر فولاد در مرداد ۱۳۷۷، سهراب بختیاری‌زاده با این تیم به توافق رسید و پیراهان مورد علاقه‌اش را به تن نمود. هرچند استقلال در آن بازی در اهواز مغلوب شد، اما سهراب با مدیریت این مجموعه به نتیجه دلخواه رسید و شاگرد ناصر حجازی در رختکن آبی‌پوشان شد. جالب آنکه تیم ناصر حجازی می‌توانست ۲۵ سال پیش از فرهاد مجیدی، قهرمانی بدون باخت را جشن بگیرد، اما آنها در اهواز و با گل سهراب برابر فولاد شکست خوردند.
دوران اولیه حضور سهراب در این باشگاه با رسیدن به فینال جام باشگاه‌های آسیا همراه بود و آنها تا یک قدمی کسب سومین قهرمانی پیش رفتند. اما شکست در دیدار پایانی مقابل جوبیلوایواتا در روز غیبت سهراب در مسابقه نهایی، غم‌انگیزترین لحظه تاریخ این باشگاه را در ورزشگاه آزادی رقم زد. یک سال بعد و در تابستان ۱۳۷۹، سهراب بختیاری‌زاده برای چند ماه به ارزوروم اسپور ترکیه پیوست و در تابستان ۱۳۸۰ دوباره به استقلال بازگشت. چند ماه بعد، این بار شکست برابر آنیانگ در یک روز فراموش‌نشدنی و سخت در ورزشگاه گل‌آلود آزادی، خاطره تلخ دیگری برای سهراب و استقلال رقم زد؛ جایی که او با هوش و زیرکی، به سرعت خود را به شرایط بازی در آن زمین وحشتناک و گل‌آلود تطبیق داد، اما در نهایت استقلال مغلوب شد و درخشش سهراب نیز نتوانست صعود تیم به فینال را تضمین کند.
البته سهراب بدشانس بود که در قهرمانی استقلال در بهار ۱۳۸۰ عضویت این تیم را نداشت و در واقع در طول حضورش در این باشگاه، هرگز عنوان قهرمانی لیگ ایران را تجربه نکرد. اما با این حال، حضور در فینال جام باشگاه‌های آسیا، احتمالاً برترین خاطره سهراب در تیم محبوبش محسوب می‌شود.
این بازیکن باکیفیت و خوش‌استایل یک سال بعد قربانی انقلاب جوان‌گرایی امیر قلعه‌نویی شد و در ادامه برای چند سال در تیم‌هایی چون فولاد، صبای قم و پاس همدان به میدان رفت. سرانجام سهراب در ۴۱ سالگی و در پاییز ۱۳۹۳ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و برای همیشه کفش‌های خود را کنار گذاشت.
گلزنی در جام جهانی مقابل آنگولا، به احتمال مهمترین لحظه دوران ورزشی سهراب بختیاری‌زاده تبدیل شده است. یک مدافع خوش‌فکر، بازی‌ساز و مدرن که در کنار یحیی گل‌محمدی زوج موفقی در صبا تش داد و با سبک بازی مشابه، لحظات درخشانی را در این تیم رقم زد. سهراب بختیاری‌زاده تجربه گلزنی در دربی نیز در کارنامه دارد و در تیرماه ۱۳۷۸ با یک ضربه سر زیبا، دروازه داوود فنایی را باز کرد. اما تیم نهایتاً در آن بازی شکست خورد و سهراب نیز با خاطره تلخ، زمین بازی را ترک کرد.
اکنون و پس از دو دهه، او در یکی دو سال اخیر در چند مقطع هدایت استقلال را بر عهده داشته و کارنامه قابل قبولی از خود به جای گذاشته است. حالا سهراب برای اولین بار از ابتدای فصل سرمربی بوده و علی‌رغم محرومیت استقلال از جذب بازیکن، تأثیر تفکرات تاکتیکی او در سبک بازی این تیم به وضوح دیده می‌شود؛ بازیکنی منظم و مدرن که حالا این ویژگی نظم و انضباط را در تیم تحت هدایت خود نیز به کار گرفته و این اصل را به شرط اول سرمربیگری خود تبدیل کرده است.
سهراب بختیاری‌زاده در دوران حضورش در میدان مسئله‌ای با هواداران تیم رقیب نداشت و حتی مورد تحسین بخش قابل توجهی از طرفداران پرسپولیس قرار می‌گرفت. مردی خوش‌اخلاق، محترم و جنتلمن که از نزدیک نیز همانند تصاویر تلویزیونی، خون‌گرم و مؤدب به نظر می‌رسد. مدافع محبوب هواداران استقلال در اواخر دهه ۷۰ و ابتدای دهه ۸۰ که اکنون سرمربی این تیم شده و آرزوهای بزرگی در ذهن دارد.
از سهراب لحظات ماندگار در فوتبال، از جمله حضور در فینال آسیا، گلزنی در جام جهانی و در دربی در خاطره مانده است. اما او در آبان ۱۳۹۳ با انتشار نامه‌ای بلند و متفاوت، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد؛ متنی که بازتاب شخصیت خود سهراب بوده و شباهت زیادی به رفتار فعلی او نیز دارد. در بخش پایانی و به مناسبت تولد ۵۳ سالگی سهراب، بخش پایانی این نامه را با هم مرور می‌کنیم:
"من، سهراب بختیاری‌زاده، جزئی کوچک از این فوتبال، برای رشته‌ای که همه چیز را به من داده، آرزوی عشق و سربلندی دارم. به امید روزهایی که قلب‌های پاک بر فوتبال حکومت کنند، شاید مثل گذشته که قهرمانان بزرگ و ستاره‌های درخشان فوتبال را به خانه‌های مردم می‌بردند. این وظیفه نسل جوان و فوتبالیست‌های آینده‌دار و البته مربیان‌شان است که به حفظ و حراست این رشته بپردازند. رشته‌ای که نباید تنها نانش را بخوریم، بلکه باید برای رونق و پیشرفتش تلاش کنیم تا آن‌قدر که مردم تغییر را حس کنند و دوباره آغوش برای ما بگشایند؛ مردم که همیشه عشق خود را نثار قهرمانان‌شان کرده‌اند. کاش فرصتی دوباره برای جبران محبت‌ها فراهم شود، محبتی که مثل خوزستان، سرزمین آبا و اجدادی‌ام، گرم و پایدار باقی مانده است."
