نمایشی خیرهکننده از علی دایی در میان ستارههای جهان
بر اساس گزارش کیک زون، در تاریخ 27 تیر 1386، کیپتاون میزبان یکی از بهیادماندنیترین و دیدنیترین بازیهای نمایشی تاریخ فوتبال گردید. بهانهای برای ادای احترام به نلسون ماندلا و گردآوری اسطورههای نامدار چند نسل فوتبال جهان. دیدار تیم منتخب جهان و تیم منتخب آفریقا در بازی با عنوان 90 دقیقه برای ماندلا. اما این مسابقه برای ایرانیها از تمام مردم دنیا ویژهتر بود. دلیل چیست؟ به خاطر حضور علی دایی کاپیتان تیم ملی ایران و افسانه فوتبال کشورمان به عنوان مهاجم نوک تیم منتخب جهان. فراموش نکنیم که علی دایی در آن روزها دارنده رکورد بیشترین گل ملی در تاریخ فوتبال بود و کریس رونالدو سالها تا رسیدن به این رکورد فاصله داشت.
این مسابقه باشکوه با عنوان رسمی «۹۰ دقیقه برای ماندلا» و به مناسبت هشتاد و نهمین سالروز تولد رهبر مبارزه با آپارتاید در آفریقای جنوبی برگزار شد. بیش از ۵۰ ستاره برجسته تاریخ فوتبال در قالب دو تیم منتخب جهان و منتخب آفریقا وارد زمین شدند و ۳۵ هزار و ۴۱۲ تماشاگر مشتاق در ورزشگاه نیولندز کیپتاون شاهد تساوی پرگل ۳ بر ۳ دو تیم بودند. تمام درآمدهای مالی آن برای توانمندسازی جوانان آفریقای جنوبی و پروژههای آموزشی، درمانی و اجتماعی به بنیاد نلسون ماندلا تقدیم گردید.
ترکیب تیم منتخب جهان برای هر عاشق فوتبال شبیه به گشتن در یک موزه زنده فوتبال بود؛ پله، رود گولیت، ایوان زامورانو، امیلیو بوتراگوئنیو، آندونی زوبیزارتا، فرناندو ردوندو، کریستین کارمبئو و یولن گررو در کنار علی دایی قرار گرفتند و روی هاجسون همراه با کلود لو راهبری این جمع کهکشانی را بر عهده داشتند.
در سوی دیگر زمین، چهرههای بیهمتای قاره سیاه مانند ساموئل اتوئو، ژرژ وهآ، رباح ماجر، عابدی پله و حسام حسن پیراهن منتخب آفریقا را به تن کرده بودند.
شهریار فوتبال ایران که تنها چند روز پیش از آن مسابقه با قهرمانی سایپا رسما کفشهایش را آویخته و از مستطیل سبز خداحافظی کرده بود، در این شب تاریخی دوباره بند کفشهایش را محکم بست. دایی از اواسط نیمه اول وارد زمین شد و تا پایان بازی در میدان نبردید.
دایی در این مسابقه ضربهای خطرناک به سمت دروازه زد که تیر دروازه را به لرزه درآورد و در به ثمر رساندن دو گل تیم منتخب جهان نقشی مستقیم داشت؛ از جمله یک شوت زیبا که توسط دروازهبان دفع شد و رود گولیت هلندی را در موقعیت گلزنی قطعی قرار داد.
این رقابت از ثانیههای اول با هیجان بالایی پیگیری شد. ایوان زامورانو در دقیقه ۶ تیم منتخب جهان را پیش انداخت، اما عابدی پله سه دقیقه بعد بازی را مساوی کرد. حسام حسن در دقیقه ۳۰ آفریقا را جلو انداخت، ولی رود گولیت در دقیقه ۴۴ کار را به تساوی کشاند، این همان توپی بود که علی دایی میخواست به گل تبدیل کند اما در برخورد به دروازهبان برگشت و رود گولیت آن را گل کرد. حسام حسن، سرمربی فعلی تیم ملی مصر در دقیقه ۵۰ دوباره آفریقا را پیش انداخت و در نهایت یولن گررو در دقیقه ۷۲ گل سوم تیم منتخب جهان را وارد دروازه کرد تا بازی 3-3 شود.
ارزش این شب باشکوه برای دایی فراتر از یک قاب خاطرهانگیز بود. او در شرایطی دوشادوش بزرگان چون عابدی پله و گولیت پا به توپ شد که یکی از پربارترین و خاصترین دورههای تاریخ فوتبال آسیا را در کارنامه خود به یادگار داشت.
دایی پس از درخشش در سطح باشگاهی ایران و السد قطر، راهی بوندسلیگا شد و با پیراهن آرمینیا بیلهفلد، بایرن مونیخ و هرتابرلین در بالاترین سطح فوتبال اروپا جنگید. او در فصل ۱۹۹۸-۹۹ با بایرن مونیخ بر قله بوندسلیگا تکیه زد و در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت؛ علی دایی برای بایرن در ۳۱ مسابقه به میدان رفت.
فارغ از درخشش در سطح باشگاهی، بدون شک ماندگارترین ردپای شهریار با پیراهن سفید تیم ملی ایران خلق شد. دایی در ۱۴۸ مسابقه ملی ۱۰۸ بار تور دروازه رقبا را لرزاند؛ آماری جاودانه که سالها به عنوان رکورد دستنیافتنی فوتبال ملی جهان دستنخورده باقی ماند. او در سال ۲۰۰۴ با زدن ۴ گل به لائوس، نامش را به عنوان نخستین فوتبالیست تاریخ فوتبال مردان ثبت کرد که از رکورد 100 گل عبور میکرد.
مسابقه کیپتاون و بازی به عنوان یکی از بهترینهای فوتبال دنیا یکی از باشکوهترین صفحات پایانی کارنامه ورزشی دایی بود. افسانه فوتبال ایران اندکی پس از اعلام بازنشستگی رسمی، برای ادای احترام به ماندلا دوباره به میدان آمد و در قاب تصویری ماندگار در تاریخ، کنار بزرگترین نوابغ فوتبال ایستاد.