مورینیو ستاره اصلی و کلیدی رئال مادرید را معرفی کرد

به نقل از کیک زون، مورینیو حال خستگی را در بلینگام مشاهده کرد اما او را از زمین بیرون نبرد. این موضوع اهمیت این بازیکن انگلیسی در رئال مادرید را به خوبی آشکار می‌سازد. او بازی با رایو وایه‌کانو را با تمام خستگی به پایان رساند و برای پوشش فضاهایی که معمولاً زودتر از همه به آنها می‌رسد، با مشکل مواجه بود. پس از پایان بازی، سرمربی رئال مادرید به طور خاص از او برای تبیین ضعف این تیم استفاده کرد.

این هافبک انگلیسی پیش از این نیز در تعداد زیادی از مسابقات به میدان رفته بود. ژوزه مورینیو از این موضوع آگاه بود و او را تعویض نکرد زیرا جود بلینگام به یکی از آن دسته بازیکنانی تبدیل شده که تعویض کردنشان سخت است. او بهترین بازیساز رئال مادرید محسوب نمی‌شود و مهاجم هم نیست، هرچند اغلب در نقاطی ظاهر می‌شود که مهاجمان قرار دارند. نقطه قوت او جایی دیگر است. بلینگام زمین را پوشش می‌دهد، پرس می‌کند، توپ را پس می‌گیرد، از حملات تیمش حمایت می‌کند و مهم‌تر از همه، به سمت جلو حرکت می‌کند. او در تشخیص این که جریان بازی در نهایت به کجا ختم خواهد شد، شهود ویژه‌ای دارد.

گل سوم مقابل رایو کاملاً به سبک خود او بود. وینیسیوس از سمت چپ به سوی جلو حرکت کرد و زمانی که به دنبال بازیکنی برای حمایت بود، بلینگام را دید که وارد محوطه جریمه می‌شد. یک پاس رو به عقب و یک ضربه. حرکتی ساده که به چیزی نه‌چندان ساده نیاز دارد: این که در نزدیکی دروازه، دقیقاً در جایی که مورینیو تمایل به حضور دارد، حاضر باشید.

فقط چند روز پیش، در مقابل اینتر، این سرمربی پرتغالی با خط هافبکی روبرو بود که به دلیل غیبت‌ها با مشکل مواجه شده بود. آردا گولر، ادواردو کاماوینگا و برناردو سیلوا همگی محروف بودند. با این حال، او ترجیح داد ترنت الکساندر آرنولد را به مرکز زمین منتقل کند و آزمایش کند، به جای این که بلینگام را به عقب برگرداند. این تصمیم همه چیز را نشان می‌داد. مورینیو می‌تواند تغییرات زیادی ایجاد کند، اما نمی‌خواهد بلینگام را از دروازه دور کند.

آمارها نیز به تدریج حق را به او می‌دهند. بلینگام در شش بازی سه گل و دو پاس گل به ثبت رسانده است. این بهترین شروع او از زمان نخستین فصل حضورش در رئال مادرید محسوب می‌شود که به عنوان هافبک به این تیم پیوست اما برای چند هفته به نظر می‌رسید بهترین مهاجم اروپا است: شش گل در شش بازی نخست.

تکرار چنین آماری غیرممکن به نظر می‌رسد. شرایط فعلی اما پایدارتر است. مشکل، بهایی است که برای آن پرداخت می‌شود. مورینیو از ۵۴۰ دقیقه‌ای که رئال مادرید در این فصل بازی کرده، ۵۱۵ دقیقه به او میدان داده است. او هر شش بازی را از ابتدا شروع کرده و مقابل بتیس، اینتر و رایو سه بازی کامل ۹۰ دقیقه‌ای متوالی انجام داده است. این یعنی ۲۷۰ دقیقه متوالی، معادل ۹۵.۴ درصد از کل دقایق ممکن. تا پایان سه بازی اخیر، او کاملاً خسته شده بود.

این شرایط جنبه‌های متناقضی دارد. مورینیو بعداً توضیح داد که تیمش انرژی خود را از دست داده است و بلینگام را بهترین نمونه برای تبیین این مسئله دانست. اما این خود او بود که تصمیم گرفت بلینگام را تا پایان بازی در زمین نگه دارد. به نظر می‌رسد از دید سرمربی پرتغالی، بلینگام در دسته بازیکنانی قرار دارد که تنها در صورت ضرورت کامل تعویض می‌شوند، چون حتی وقتی خسته است، باز هم می‌تواند به عقب برگردد. می‌تواند توپ را برباید، به فضای خالی حمله کند یا ناگهان خودش را در محوطه جریمه پیدا کند.

بلینگام در نیمه اول انرژی لازم را داشت تا وارد محوطه جریمه شود و گل بزند. در ۱۰ دقیقه پایانی، صرفاً به دنبال فرصت‌هایی برای تمام کردن حملات بود. مورینیو بلینگامی را بازگردانده که به سمت جلو حرکت می‌کند، گل می‌زند و جریان بازی را در دست می‌گیرد. این خبر فوق‌العاده‌ای برای رئال مادرید است، اما یک مشکل کوچک هم به همراه دارد: حالا آنها باید راهی برای استراحت دادن به او پیدا کنند.