امباپه: رؤیایم حضور در رئال مادرید و فتح توپ طلا بود

والدبباس، ورزشگاه خانگی رئال مادرید، صحنه اولین گفت‌وگوی کیلیان امباپه با رسانه‌های اسپانیایی پس از پیوستن به این باشگاه بود. ستاره فرانسوی در این مصاحبه، تعهد کامل خود به رئال مادرید را نشان داد و از تصمیمش برای بازی در این تیم ابراز اطمینان کرد. امباپه در این باره گفت: «اگر بخواهی بخشی از تاریخ فوتبال باشی، روزی باید برای رئال مادرید بازی کنی.» او در پاسخ به این پرسش که آیا رئال مادرید همان چیزی است که در کودکی تصورش را می‌کرد، پاسخ داد: «بله، کاملاً. انتظار بهترین باشگاه دنیا را داشتم و اینکه شور و هیجان زیادی از سوی هواداران رئال مادرید در سراسر جهان دریافت کنم. وقتی به اینجا آمدم، از قبل جایگاه خاصی داشتم، اما وقتی بازیکن رئال مادرید می‌شوید، وارد سطح دیگری می‌شوید؛ یک سطح بالاتر. فکر می‌کنم اگر می‌خواهید بخشی از تاریخ فوتبال باشید، باید در رئال مادرید باشید.» امباپه افزود که در مادرید آرامش بیشتری یافته است: «در فرانسه آرامش کمتری دارم. می‌خواستم با یک فرهنگ جدید آشنا شوم و خیلی سریع با فرهنگ اسپانیا سازگار شوم. هنوز کمی زمان نیاز دارم، البته، اما فکر می‌کنم هر روز در اسپانیا بهتر می‌شوم. هیچ‌وقت اینجا لحظه‌ای نداشتم که احساس کنم خوشحال نیستم. فقط در ابتدا، زمانی که خانه نداشتم. وقتی خانه نداری، احساس عجیبی داری. همیشه دلت می‌خواهد به خانه‌ات برسی و کنار عزیزانت باشی. به محض اینکه خانه‌ام را پیدا کردم، همیشه در مادرید و اسپانیا خوشحال بودم.» او در مورد امکان گشت و گذار در شهر گفت: «بله، اما نه خیلی زیاد. کمی می‌توانم بیرون بروم. آرامش دارم، اما طبیعی است. این بخشی از کار و زندگی من است و صددرصد آن را می‌پذیرم.» امباپه در مورد زندگی در مادرید تأکید کرد: «بله، در مادرید خیلی خوب زندگی می‌کنم. واقعاً. رئال مادرید، اسپانیا و مادرید به‌عنوان یک شهر؛ آیا همان چیزی هستند که انتظار داشتید؟ بله، صددرصد. حتی یک درصد هم کمتر از چیزی که انتظار داشتم نیست. اینکه هر هفته در برنابئو بازی کنید، یک افتخار است. اینکه این‌همه حمایت از سوی هواداران داشته باشید. در اسپانیا چیزی پیدا کردم که انتظارش را نداشتم. از سراسر اسپانیا حمایت دریافت کردم. زندگی در اینجا را خیلی دوست دارم. این اولین بار بود که از کشورم خارج می‌شدم و لحظه مهمی در زندگی‌ام بود. خیلی خوشحالم که این تصمیم را گرفتم. بازی در برنابئو همیشه هیجان‌انگیز است، به خاطر جایگاه اسطوره‌ای و تاریخ این ورزشگاه. هر مسابقه یک فرصت جدید است.»

امباپه در مورد خاطره حضورش با پاری‌سن‌ژرمن در برنابئو و نگاهش به ورزشگاه گفت: «این حس کمی متفاوت بود، چون بازی کردن برای رئال مادرید احساس متفاوتی دارد. وقتی با پاری‌سن‌ژرمن آمدم، برنابئو هنوز تکمیل نشده بود. ورزشگاه فوق‌العاده‌ای بود، اما هنوز کامل نشده بود. یک‌سری چیزها باقی مانده بود. یادم هست شما می‌گفتید که من به ورزشگاه نگاه می‌کردم و فکر می‌کردم قرار است اینجا بازی کنم. خوب یادم هست. روز قبل از بازی لیگ قهرمانان بود و داخل ورزشگاه سر و صدای زیادی وجود داشت. کارگران مشغول کار بودند و صدای زیادی از بالا می‌آمد. به همین دلیل همه ما به سمت بالا نگاه می‌کردیم، چون فکر می‌کردیم ممکن است چیزی روی سرمان سقوط کند! گفته می‌شد که من هیجان‌زده بودم و البته همین‌طور هم بود. ورزشگاه فوق‌العاده و تاریخی بود، اما در آن لحظه سر و صدای زیادی وجود داشت.» او در مورد هیجان بازی در برنابئو در حال حاضر افزود: «از روز مراسم معارفه‌ام و در هر مسابقه که بازی می‌کنم، این حس را دارم که اینجا چیزی خاص وجود دارد. هنوز هم بازی کردن در برنابئو شما را هیجان‌زده می‌کند؟ بله، همیشه، همیشه. این یک ورزشگاه اسطوره‌ای است. سنگینی تاریخ را احساس می‌کنید و هر مسابقه متفاوت است. همه آنچه در گذشته اتفاق افتاده را فراموش می‌کنید و روی چیزی که قرار است اتفاق بیفتد تمرکز می‌کنید. هر بار فرصتی دارید تا کار جدیدی انجام دهید و چنین چیزی را در همه ورزشگاه‌های دنیا نمی‌بینید. می‌دانم که من و تیم، شب‌های جادویی بیشتری را در برنابئو تجربه خواهیم کرد. هیچ جای بهتری در دنیا برای تجربه یکی از آن شب‌های جادویی وجود ندارد.» امباپه در مورد نقش فلورنتینو پرز در انتقالش به رئال مادرید گفت: «او کسی است که من را به اینجا آورد. ما در تمام این مدت، طی ۱۰ سال پیش از آمدنم، با یکدیگر در ارتباط بودیم. او همیشه با توجه به شرایط هر تصمیمی که گرفته می‌شد، چه تصمیم‌های مثبت و چه تصمیم‌های منفی برای رئال مادرید، محبت و درک خودش را نشان می‌داد. او همیشه به من می‌گفت که یک روز برای رئال مادرید بازی خواهم کرد و حالا اینجا هستم و علاوه بر این، بسیار خوشحالم. به همین دلیل باید از او بابت تمام کارهایی که برای من انجام داده و همچنان انجام می‌دهد تشکر کنم. او بهترین رئیس باشگاه دنیاست.» وی در پاسخ به اینکه آیا جزئیاتی او را برای آمدن به رئال متقاعد کرده است، اظهار داشت: «اگر صادق باشم، برای آمدن به رئال مادرید هیچ‌چیز و هیچ‌کس نباید تو را متقاعد کند. در داستان من با رئال مادرید، خودم می‌خواستم بیایم، اما در مقطعی این اتفاق ممکن نبود و در نهایت، در فوتبال لحظات و تصمیماتی وجود دارند که به تو بستگی ندارند. در فوتبال، مسئله زمان‌بندی وجود دارد و باید منتظر بمانی تا همه چیز سبز شود تا بتوانی بروی. همه کسانی که کنار من بودند می‌دانستند که در مقطعی می‌خواهم به رئال مادرید بروم. هیچ شکی وجود نداشت که می‌خواستم بیایم، اما گاهی وقتی چیزی ممکن نیست، نمی‌توانی جلویش را بگیری و باید آن را بپذیری. طبیعتاً ناامیدی وجود دارد، اما زندگی یک فوتبالیست این است که به جلو نگاه کند و به عقب نگاه نکند. هیچ‌کس مجبور نبود من را برای آمدن به رئال مادرید متقاعد کند؛ حتی فلورنتینو پرز، با تمام بزرگی و جایگاهی که دارد. این تصمیم کاملاً بدیهی بود.»

امباپه در مورد دوران پایانی حضورش در پاری‌سن‌ژرمن گفت: «قطعاً. و همه چیز را هم نمی‌دانید. این بخشی از مسیر زندگی من است. فکر نمی‌کنم دو سال بعد از آن اتفاق لازم باشد از کسی انتقاد کنم. صددرصد سخت بود، اما آن اتفاق مربوط به گذشته است و بخشی از مسیری بود که باید طی می‌کردم تا به رویایم برسم.» او در مورد بازی کردن زیر نظر مربیان بزرگی چون آنچلوتی، ژابی آلونسو، آربلوا و مورینیو اظهار داشت: «همیشه افتخار است که بخشی از مسیر هر چهار نفر باشی. من از هر چهار نفر چیزهایی یاد گرفتم، چون هرکدام نگاه کاملاً متفاوتی به فوتبال دارند. آنها در دوران حرفه‌ای خود برنده بوده‌اند و همیشه می‌توانی از آنها یاد بگیری. اما بله، باید بگویم که کار کردن با مورینیو متفاوت است. او یکی از باهوش‌ترین آدم‌هایی است که در زندگی‌ام دیده‌ام. او یک رهبر است. پیش از آمدنش هم این را می‌دانستم، اما وقتی هر روز او را می‌بینی، متوجه می‌شوی که او واقعاً آدم بسیار خاصی است؛ یک مربی افسانه‌ای که دوران خودش را تحت تأثیر قرار داده و مطمئنم که این کار را با ما نیز ادامه خواهد داد.» در خصوص تعیین هدف ۵۰ گل از سوی مورینیو، امباپه گفت: «نه، او عدد خاصی به من نگفته است. به من گفته گل بزنم. من هیچ‌وقت برای خودم محدودیت یا هدف مشخصی از نظر تعداد گل تعیین نمی‌کنم، چون نمی‌دانی در طول یک فصل چه اتفاقی ممکن است بیفتد و تعیین یک تعداد مشخص گل، یعنی برای خودت محدودیت ایجاد کنی. و من نمی‌خواهم این کار را انجام دهم. اگر گل‌های زیادی بزنم، خیلی خوشحال می‌شوم؛ اگر کمتر گل بزنم، باز هم خوشحال خواهم بود. اما من در هر مسابقه تلاش می‌کنم به تیمم کمک کنم و در هر لحظه تمرکز داشته باشم. بهترین نمونه، همان پاس گل شما به اِسپی برای پیروزی مقابل الچه بود، درست است؟ بله، کاملاً واضح است. من ترجیح می‌دهم برنده شویم و باید پاس بدهی. فکر می‌کنم می‌توانستم خودم گل بزنم، اما اِسپی تنها بود و صددرصد گل می‌شد. حتی یک لحظه هم به این فکر نکردم که خودم شوت بزنم.» در مورد منتقدانش که او را صرفاً گلزن می‌دانند، امباپه پاسخ داد: «این نظر آنهاست. با گذشت سال‌ها و کسب تجربه، یاد گرفته‌ام که در فوتبال هر کسی نظر خودش را دارد و باید آن را پذیرفت. گاهی آنها همان دیدگاه تو را دارند و گاهی دیدگاهشان متفاوت است. هیچ روش واحدی برای پیروز شدن در فوتبال وجود ندارد؛ میلیون‌ها روش وجود دارد. به همین دلیل همیشه آماده شنیدن نظرات هستم. افرادی هستند که فقط به دنبال تحریک کردن یا آسیب زدن هستند. اما در مورد کسانی که می‌خواهند درباره فوتبال، با یک ساختار و ایده مشخص فوتبالی صحبت کنند، همیشه آماده‌ام گوش کنم و فوتبال را از زاویه‌های مختلف ببینم. از این طریق هم می‌توان یاد گرفت.» امباپه در مورد شانس کسب توپ طلا گفت: «ممکن است یک سال خوب داشته باشی. اما این موضوع به من بستگی ندارد. هدف من همیشه کمک به هم‌تیمی‌هایم، ارائه بهترین عملکردم و متقاعد کردن افرادی است که رأی می‌دهند. در نهایت، این افراد هستند که مثل شما رأی می‌دهند. کار من فقط این است که افرادی را که رأی می‌دهند با عملکرد فوتبالی‌ام متقاعد کنم. متقاعد کردن مردم با فوتبال، اصلی‌ترین استدلال شماست؟ همیشه، همیشه. این پایه و اساس همه چیز در دوران حرفه‌ای من است. پایه و اساس همه چیز در زمین فوتبال قرار دارد، چون فکر می‌کنم می‌توانم با دهانم خوب صحبت کنم، اما وقتی پاهایم حرف می‌زنند، بهتر عمل می‌کنم. همیشه می‌خواهم با پاهایم حرف بزنم. این بهترین چیز است. بقیه مسائل بخشی از فوتبال هستند، اما من همیشه سعی می‌کنم روی زمین، روی کارهایی که می‌توانم هنگام بازی انجام دهم، تمرکز کنم.» در مورد بازیکنانی که شانس بردن توپ طلا را دارند، امباپه گفت: «این مشکل من نیست، چون من به این فکر نمی‌کنم که برای بردن توپ طلا چه کاری می‌توانم انجام دهم. برای من مهم‌ترین چیز این است که توپ طلا به رئال مادرید برگردد؛ بهترین تیم دنیاست. این جایزه باید به برنابئو و هواداران رئال مادرید برگردد؛ باید برای تمام این مردم باشد و به آنها امید و هیجان بدهد. این مردم بیش از همه شایسته آن هستند. بازیکن رئال مادرید بودن یعنی برای تمام جوایز بجنگی. توپ طلا هم یک جایزه است و من تلاش خواهم کرد تا آن را دوباره به رئال مادرید برگردانم. بازیکنان زیادی موفق شده‌اند این جایزه را به اینجا بیاورند و من هم می‌خواهم یکی از آنها باشم.»