شادی فن بومل پس از پیروزی بر ایتالیا
به نقل از کیک زون، اصلی‌ترین نقطه‌ی تمرکز در بازی دیرون، بازگشت روبرتو مانچینی به تیم ملی ایتالیا بود، اما این دیدار همچنین نخستین حضور فن بومل روی نیمکت تیم ملی بلژیک را به ثبت رساند. این مربی هلندی دو سال بود که در زمینه مربیگری فعالیت نداشت، اما با پیروزی ۲-۰ در ورزشگاه المپیک کار خود را آغاز کرد که به لطف گل‌های میکا گودتس و دودی لوکباکیو به دست آمد.
فن بومل در کنفرانس مطبوعاتی خود بیان کرد: «بسیار خوشحال و راضی هستم، هرچند طبیعتاً همیشه می‌توان پیشرفت کرد. ما از روز دوشنبه با اشتیاق و شدت مناسب کار را آغاز کردیم و امروز هم همین مسئله را در زمین مشاهده کردیم. سه روز روی سیستم ۳-۴-۳ تمرین کردیم. عملکردی در سطح عالی نداشتیم، اما نیمه اول را به خوبی کنترل کردیم.
ایتالیا پس از شروع نیمه دوم بهتر روی ما فشار آورد و سنه لامنس واکنشی درخشان داشت. با تغییرات، دوباره کنترل مسابقه را در دست گرفتیم و گل فوق‌العاده لوکباکیو کار را به پایان رساند؛ دقیقاً همان‌طور که او مقابل میلان در سن‌سیرو این کار را انجام داده بود.»
ایتالیا از زمان شکست ۱-۲ مقابل بلژیک در پلی‌آف جام ملت‌های اروپا در ماه مه ۱۹۷۲، در دیدارهای رسمی مقابل این تیم شکست نخورده بود و در این مدت پنج پیروزی و دو تساوی به دست آورده بود. گودتس نیز پس از تابستانی پرماجرا که در نهایت به انتقال او به پاری‌سن‌ژرمن منجر شد، هنوز به آمادگی کامل نرسیده بود.
فن بومل افزود: «ما فقط ۱۱ بازیکن اصلی نداریم و همه می‌توانند تفاوت ایجاد کنند. برخی بازیکنان توانایی بازی ۹۰ دقیقه‌ای را در پاهای خود نداشتند. گودتس عملکردی درخشان داشت. به او گفتم همیشه سعی کند به سمت بازیکنان حریف برود و اتفاقی رقم بزند. سخت است که بتوان این ریتم را برای ۹۰ دقیقه حفظ کرد، به‌خصوص در سطح ملی، اما امیدواریم تا جای ممکن به همین روند ادامه دهیم.»
هنگامی که از فن بومال خواسته شد درباره انتخاب‌های مانچینی برای خط میانی سه‌نفره نظر بدهد، او به شیوه‌ی دیپلماتیک پاسخ داد: «منصفانه نیست درباره مانچینی صحبت کنم. من از هافبک‌های خود راضی هستم، باید این سؤال را از مانچینی بپرسید.»
لئاندرو تروسار به دلیل مصدومیت از ناحیه پاشنه پا سفر به ایتالیا را از دست داد و سرمربی بلژیک تأیید کرد که او در دیدار بعدی این تیم مقابل فرانسه در روز دوشنبه نیز غایب خواهد بود: برخی تغییرات در ترکیب خواهیم داشت، از جمله بازیکنانی که امروز روی سکوها بودند.»
کوین دی‌بروینه، هافبک ناپولی، نیز هنوز به آمادگی کامل نرسیده، اما نسبت به بازیکنی که در جام جهانی برای بلژیک دیده شد، پیشرفت چشمگیری نشان داد. فن بومل با لبخند گفت: «همه چیز به خودش بستگی دارد، من نمی‌توانم یک بازیکن را به صورت فردی بهتر کنم. وقتی بازیکنی با کیفیت دی‌بروینه را در اختیار دارید، همه چیز آسان‌تر می‌شود. او یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال بلژیک است.»
