علت واقعی سکوت این بازیکن در هنگام نواخته شدن سرود ملی!
به نقل از رسانه ورزشی، سکوت آندری کوبیش مدافع تیم ملی رومانی در حین اجرای سرود ملی این کشور پیش از رویارویی با سوئد، موجب حاشیه‌های فراوانی شده است. امروز با افشای علت واقعی این اتفاق و بازنگری در مسیر پرچالش او از آکادزی میلان تا تیم ملی رومانی، این ماجرا ابعاد جدیدی به خود گرفته است.
در جریان مسابقه تیم‌های ملی رومانی و سوئد که در استکهلم برگزار و با پیروزی ۲ بر ۱ رومانی در چارچوب رقابتهای لیگ ملت‌های اروپا به پایان رسید، صحنه‌ای تکراری دوباره توجهات را به خود جلب کرد؛ آندری کوبیش مدافع جوان رومانی هنگام نواخته شدن سرود ملی این کشور با سایر هم‌تیمی‌هایش هم‌خوانی نکرد؛ رفتاری که در دیدار خردادماه مقابل گرجستان نیز مشاهده شده بود.
با وجود گمانه‌زنی‌های اولیه مبنی بر تحریم سرود ملی یا عدم تعلق خاطر به میهن، تحقیقات رسانه‌های محلی از نزدیکان تیم ملی رومانی نشان داد که این اتفاق هیچ ارتباطی با امتناع از هم‌خوانی با سایر بازیکنان ندارد؛ کوبیش صرفاً متن و کلمات سرود ملی رومانی را نمی‌شناسد. او در تمام مدت اجرای سرود با چشمان بسته و دست روی سینه، علاقه و احترام عمیق خود را نشان داد و احساساتش کاملاً روی چهره‌اش نمایان بود.
کوبیش در سپتامبر ۲۰۰۳ در شهر میلان به دنیا آمده و در ایتالیا رشد یافته است. والدین او اهل شهر سوچاوای رومانی هستند و خود او به زبان رومانیایی صحبت می‌کند، اما مسیر فوتبالی او در آکادمی میلان و سپس سمپدوریا شکل گرفته است. او در رده‌های زیر ۱۹، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ سال برای رومانی به میدان رفت و حتی در یورو زیر ۱۹ سال ۲۰۲۲ دروازه فرانسه را باز کرد، اما در سال ۲۰۲۳ یک تغییر ناگهانی در مسیر حرفه‌ای خود داشت.
در آن زمان، فدراسیون فوتبال ایتالیا او را به اردوی تیم زیر ۲۰ سال خود برای آماده‌سازی جام جهانی جوانان دعوت کرد و کوبیش با پذیرش این پیشنهاد، تماس‌های فدراسیون رومانی را بی‌پاسخ گذاشت. ریشه این دلخوری به رقابتهای اروپایی سال ۲۰۲۲ بازمی‌گشت که کوبیش پیش از بازی با ایتالیا در لابی هتل با دو هم‌تیمی‌اش در میلان ملاقات کرده بود و از سوی برخی مسئولان متهم به تبانی و فروختن تیم خودی شده بود.
به گفته پدر او، حتی در یک مقطع مسئولان فدراسیون برای دو پیراهن ملی که کوبیش برای مدیربرنامه‌اش خواسته بود، از او ۱۰۰ یورو پول طلب کرده بودند و همین دلخوری‌ها او را به سوی تیم ملی ایتالیا سوق داد.
با این حال او به پیراهن تیم بزرگسالان آتزوری نرسید و در ژانویه ۲۰۲۶ با جدایی از سمپدوریا و پیوستن به کلوژ رومانی، راه بازگشتش به تیم ملی کشور والدینش هموار شد. میرچا لوچسکو فقید در اسفندماه او را برای پلی‌آف جام جهانی مقابل ترکیه دعوت کرد و چند روز بعد در دیدار تدارکاتی مقابل اسلواکی به او فرصت بازی داد؛ دیداری که آخرین حضور لوچسکو پیش از بستری شدن در بیمارستان بود.
با نشستن گئورگی هاجی روی نیمکت رومانی، کوبیش جایگاهی ثابت پیدا کرد؛ او در دیدار تدارکاتی مقابل گرجستان به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب به میدان رفت، برابر ولز به کار ادامه داد و در نخستین بازی رسمی دور دوم مربی‌گری هاجی مقابل سوئد ۹۰ دقیقه کامل در خط دفاعی حضور داشت.
البته کوبیش تنها بازیکنی نیست که هنگام پخش سرود ملی رومانی لب‌هایش بسته می‌ماند. تونی استراتا و لیساو عیسات نیز سرود را همراهی نمی‌کنند، با این تفاوت که آنها حتی به زبان رومانیایی تسلط ندارند؛ پدیده‌ای رایج در فوتبال مدرن برای بازیکنانی که در کشوری دیگر رشد یافته‌اند و عشق خود را به وطن درون زمین به نمایش می‌گذارند نه با حرف.
