ایتالیا 4-1 ترکیه | آتزوری از بحران جان سالم به در برد
با وجود شکست سنگین مقابل بلژیک، نگرانی‌های بزرگی درباره وضعیت تیم ملی ایتالیا مطرح شده بود، اما روبرتو مانچینی با تغییرات گسترده در ترکیب تیمش، در دومین بازی یک پیروزی چشمگیر را به دست آورد و با نتیجه 4-1 در خانه ترکیه پیروز شد.
چنین نتیجگی برای ایتالیا غیرمنتظره بود؛ وقتی عدد 4-1 را روی تابلو نتایج می‌بینیم، باید دوباره نگاه کنیم تا مطمئن شویم اشتباه نمی‌کنیم. آتزوری با یک تحول بزرگ و هشت تغییر در ترکیب، به ناگاه به تیمی فوق‌العاده تبدیل شده بود.
تیم ملی ایتالیا تحت هدایت مانچینی، با نمایشی کاملاً برتر، ترکیه را در خانه‌اش به کام مرگ فرستاد و در ۲۷ دقیقه ابتدایی سه گل به ثمر رساند تا خاطره تلخ شکست در ورزشگاه المپیکوی رم تنها ظرف سه روز کاملاً پاک شود.
این پیروزی برای ایتالیا از اهمیت حیاتی برخوردار است؛ نه تنها به دلیل جدول لیگ ملت‌ها که با این برد دوباره شانس صعود برای لاجوردی‌پوشان زنده شد، بلکه بیشتر از نظر روحی و اعاده حیثیت. تیم ملی ایتالیا ثابت کرد اصلاً آن تیم ضعیف و بی‌روحی نیست که در بازی با بلژیک به نمایش گذاشته بود.
البته آتزوری به خوبی از بحران عمیق رقیب خود استفاده کرد؛ ترکیه‌ای که به دلیل غیبت هایکان چالهان‌اوغلو و کنان ییلدیز و همچنین درگیری‌های درون‌تیمی از هم پاشیده شده بود. اوضاع برای وینچنزو مونتلا واقعاً وخیم است؛ وقتی بازی سه بر صفر شد، تماشاگران بهت‌زده در بورسا که عملکرد ضعیف تیمشان در جام جهانی هم فراموش نکرده بودند، یک‌صدا شعار استعفا سر دادند ( یا به قول هواداران ایرانی: مونتلا حیا کن، ترکیه را رها کن).
با این حال، هیچ‌کس انتظار چنین واکنش سریع و شگفت‌انگیزی از ایتالیای دستپاچه و توخالی بازی قبل را نداشت.
تصمیمات هوشمندانه مانچینی همه چیز را دگرگون کرد
البته ایتالیایی‌ها سعی دارند خودشان را گم نکنند. گاتزتا نوشت نباید از فاز افسردگی بلافاصله وارد سرخوشی مفرط شد، چون جمعه یک امتحان سخت و دشوار در پاریس برابر فرانسه در پیش است. اما حقیقت این است که جابه‌جایی‌های هوشمندانه مانچینی بی‌نقص جواب داد. انرژی بدنی و روحیه مثبت بازیکنان تازه، فاکتور بسیار مهمی برای تیم ملی بود.
مانچینی با فرستادن دو برادر به صورت همزمان در ترکیب اصلی، نامش را در تاریخ ثبت کرد. چنین اتفاقی ۱۱۱ سال بود که رخ نداده بود؛ یعنی از زمانی که آلدو و لوئیجی چونینینی در تیم ملی ایتالیا همزمان بازی کردند. سباستیانو اسپوزیتو در اولین بازی ملی خود در کنار برادرش پیو، مهاجم اینتر، قرار گرفت و مثلث خط حمله با حضور راسپادوری تکمیل شد.
نسبت به بازی با بلژیک هشت بازیکن جدید به ترکیب اضافه شده بودند. تنها دوناروما، پیو و ساندرو تونالی جایگاه خود را حفظ کردند؛ تونالی در پست پلی‌میکر با حمایت فراتزی و فاجولی به میدان رفت. خط دفاع هم کاملاً متحول شده بود؛ باستونی بعد از پشت سر گذاشتن محرومیت برای اولین بار کنار اسکالونی قرار گرفت و دو مدافع شاغل در لیگ انگلیس، کایوده و روجری، در دو جناح خط دفاعی به کار گرفته شدند.
در مقابل، مونتلا که قبل از سوت بازی هو شده بود، در این بازی هیچ نشانه‌ای از نبوغ و ریسک تاکتیکی به نمایش نگذاشت.
اما جو خصمانه‌ای که هواداران ترک در بورسا ایجاد کردند ( آنها سرود ملی ایتالیا را هم هو کردند ) نتوانست جلوی پاسخ درخشان ایتالیا را بگیرد. اگر نیم ساعت اول بازی با بلژیک خجالت‌آور بود، از این ۳۰ دقیقه مقابل ترکیه بدون تردید نقطه عطف دوره جدید مانچینی خواهد بود. شخصیت تیمی، پایداری و کیفیت فنی؛ ایتالیا هیچ‌چیز در زمین کم نگذاشت.
آتزوری با بازی‌سازی منظم از عقب زمین، پرس حریف را خنثی کرد؛ و البته بازی‌خوانی راسپادوری و جای‌گیری‌های فاجولی بسیار به تیم آمد. خیلی زود و در دقیقه ۹، روی کرنر حاصل از مهار شوت پیو، یخ بازی شکست. ارسال نه چندان خوب روجری با دفع توپ فاجعه‌بار چلیک همراه شد و ضربه ناگهانی باستونی، بایندیر را غافلگیر کرد و گل اول به ثمر رسید؛ گلی مهم برای تیم ملی و به خصوص برای مدافع اینتر که می‌خواست سال تلخ ۲۰۲۶ را جبران کند.
ترکیه نتوانست واکنش نشان دهد؛ نه فقط به خاطر پرس سنگین ایتالیا، بلکه به دلیل ریتم بالا و پاسکاری‌های سریع لاجوردی‌پوشان. گل دوم مسابقه که با ۱۲ پاس تک‌ضرب متوالی ساخته شد، نماد واقعی فوتبال مدنظر مانچینی بود. در ضربه نهایی کایوده، اشتباه گلر ترکیه و غفلت دوباره چلیک باعث شد فراتزی با یک ریباند سریع و هوشمندانه کار را دو بر صفر کند.
در آن دقایق ترکیه کاملاً از هم پاشیده بود و اسیر فوتبال چشم‌نواز ایتالیا شد؛ چپ، عمق، راست. کایوده بار دیگر با پاس دیدنی پیو در موقعیت شوت‌زنی قرار گرفت و اولین بازی ملی خودش را با گلی تاریخی جشن گرفت تا کار میزبان در همان نیمه اول تمام شد. یک شب رویایی برای پسر متولد ۲۰۰۴ و بازیکن برنتفورد که در پیمونته از خانواده‌ای نیجریه‌ای متولد شده؛ به نظر می‌رسد ایتالیا پیش از رسیدن پالسترا، صاحب اصلی جناح راست خود را پیدا کرده است.
ادامه بازی در نیمه اول کاملاً تحت کنترل ایتالیا سپری شد. مانچینی در آغاز نیمه دوم کامبیاگی را به جای راسپادوری وارد زمین کرد و سباستیانو به بال راست منتقل شد. مونتلا هم با انجام سه تعویض شوک ایجاد کرد و با گل باریش آلپر ییلماز هیجان بازی را بالا برد. گلی که البته روی بی‌دقتی و خروج بد دوناروما به دست آمد.
اما این بارقه امید برای تماشاگران بورسا خیلی زود خاموش شد. ۵ دقیقه بعد، پیو اسپوزیتو با یک ضربه سر دقیق روی ریباند شوت تماشایی تونالی که به تیر دروازه خورده بود، گل چهارم را به ثمر رساند. ششمین گل ملی برای مهاجم اینتر، پاداش عملکرد درخشان او در این مسابقه بود.
تنها لحظه نگران‌کننده برای مانچینی در ادامه بازی، گل دوم ترکیه توسط ییلماز بود که به دلیل آفساید مردود شد. سرمربی ایتالیا به شدت از دست کامبیاگی به خاطر از دست دادن توپ و ایجاد یک ضدحمله بی‌مورد عصبانی شد. این جزئیاتی است که باید اصلاح شود، اما بعد از چنین بردی خیال همه راحت است؛ وقتی در شبی که دوناروما ضعیف‌ترین بازیکن زمین بود، باز هم چهار بر یک پیروز شدند، این بدون شک نشان می‌دهد مسیر تیم کاملاً درست است.
