اولین چالش‌های زیدان در سرزمین مادری!
بر اساس گزارش کیک زون، تحولات بنیادین زین‌الدین زیدان در دومین مسابقه تیم ملی فرانسه ریسکی بزرگ بود که نتیجه بخش شد، اما اکنون او را با معضلی جدی برای انتخاب ترکیب مواجه ساخته است.
زین‌الدین زیدان پس از پایان دیدار با بلژیک با لحنی مستقیم درباره استراتژی‌های تاکتیکی‌اش گفت: «مهم‌ترین چیزی که در این تیم می‌پسندم این است که همه احساس مسئولیت می‌کنند و دقیقاً همان چیزی است که برای تیمم آرزو دارم. تک‌تک بازیکنان باید متعهد باشند و با خود بگویند باید تأثیری بگذارم. در نهایت تصمیم نهایی با من است، اما وظیفه آنها آماده بودن است.»
پیام پنهان پشت اظهارات زیدان را باید دقیقاً در همین کلمات جستجو کرد؛ اعلانی روشن درباره آینده‌ای که برای نیمکت فرانسه در نظر دارد. در حالی که یورگن کلوپ ۴۴ بازیکن را برای غربالگری گسترده به اردو دعوت کرده بود، زیزو برای چهار مسابقه تنها ۲۳ بازیکن شامل سه دروازه‌بان و ۲۰ بازیکن میدانی را فراخوانده بود. او حتی پس از مصدومیت کیلیان امباپه و ترک او از اردو، هیچ بازیکن جانشینی برای کاپیتان تیمش انتخاب نکرد.
با اعلام ترکیب فرانسه در دومین مسابقه و ایجاد ۹ تغییر در ۱۱ بازیکن اصلی، دلیل این تصمیم‌ها کاملاً آشکار شد. هدف اصلی، ایجاد اعتماد به نفس در بازیکنانی بود که شاید تصور می‌کردند صرفاً بازیکنان ثانویه هستند یا برای پر کردن لیست آمده‌اند. اعتمادی که بازیکنانی چون داکنیا، ژاکه و دیوف خودشان گفته‌اند که به وضوح آن را حس کرده‌اند، پایه اصلی پروژه جدید زیدان به شمار می‌رود.
اعزام بازیکنان کم‌تجربه به خانه بلژیک تصمیمی بود که کمتر سرمربی‌ای جرأت انجامش را داشت. با این حال، دیدارهای حساس پیش رو به زودی فرا می‌رسند و با توجه به درخشش بازیکنان تعویضی، زیدن حالا با مشکلات بزرگی برای تصمیم‌گیری روبرو است.
چندین تصمیم حساس و دشوار در پیش است
در اولین مسابقه عصر زیزو در استادوفرانس که تقابلی حساس با ایتالیا پس از چهار روز استراحت پیش روست، چه کسانی به میدان می‌روند؟ هرچند او ایده تیم ثابت را رد کرده، اما نمی‌توان انکار کرد که ترکیب اولیه مقابل ترکیه با حضور ستاره‌های باتجربه در اکثر پست‌ها، شباهت زیادی به تیم اصلی فرانسه داشت.
درخشش ژرمی ژاکه در قلب خط دفاعی حالا این پرسش را ایجاد کرده که چه کسی باید زوج دایو اوپامکانو باشد؛ بازیکنی که جایگاهش غیرقابل دسترس به نظر می‌رسد.
آیا ماکسانس لاکروا که مقابل بلژیک عملکرد خوبی داشت بازی می‌کند، یا ژاکه؟ وضعیت لنی یورو که در لحظات آخر دعوت شد و هنوز فرصت بازی نیافته نیز نامشخص است. اگرچه پی‌‌یر کالولو در سمت راست صرفاً جانشینی برای ژول کنده محسوب می‌شود، اما رقابت آدرین تروفر و اندی دیوف برای پست دفاع چپ در بازی با ایتالیا توجه زیادی را به خود جلب خواهد کرد.
در خط میانی، بازی چشم‌نواز لوکاس داکنیا در پست شماره شش بحث‌ها را داغ‌تر می‌کند؛ آن هم در حالی که مانو کنه در دیدار مقابل ترکیه در این پست به صورت ثابت بازی کرد. نکته جالب اینکه هر دو بازیکن در سری آ توپ می‌زنند و شناخت بالایی از اکثر بازیکنان تیم ایتالیا دارند. علاوه بر این، ادواردو کاماوینگا پس از مدت‌ها نمایشی کم‌نظیر ارائه داد و نشان داد می‌تواند رقیبی جدی برای آدرین رابیو باشد.
عثمان دمبله در پست مهاجم نوک جایگاه مطمئنی دارد، اما آتش‌بازی دزیره دوئه ابهامات زیادی درباره چینش سه مهاجم جلو ایجاد کرده است. غیبت امباپه تا پایان این فیفادی رقابت مستقیم دوئه و بردلی بارکولا را در جناح چپ قطعی کرده است. اما سوال بزرگ این است که با بازگشت امباپه به سمت چپ و حضور اولیسه در راست، آیا دوئه شانسی برای حضور در ترکیب اصلی خواهد داشت؟ انتخاب‌های پیش روی زین‌الدین زیدان بسیار دشوار است و قطعاً جایگاه برخی ستاره‌های تثبیت‌شده را به لرزه درخواهد آورد.
