دوران تازه‌ی مانچینی در تیم ملی ایتالیا: بازگشت قدرتمندان!
بر اساس گزارش‌های کیک زون، این پیروزی با چیدمانی منظم در سیستم ۳-۳-۴ همراه بود که به مدافعان کناری در فاز حمله آزادی عمل بیشتری می‌داد و ایده‌ای شفاف‌تر در جریان بازی ارائه می‌کرد. پیو اسپوزیتو، مهاجم جوان تیم، به عنوان گلزن آینده‌دار ایتالیا درخشید و چهره‌های نوظهور مانند مایکل کایوده، فاجولی و فراتزی نیز با ارائه ثبات، گامی مثبت برای تیم ملی برداشتند.
تیم ملی ایتالیا در روز دوشنبه با پیروزی قاطع خود، تصویری روشن از آنچه باید در این دوره جدید باشد را به نمایش گذاشت. نتیجه نهایی ۴ بر ۱ به دست آمد و قطعا برای هوادارانی که پس از مدت‌ها ناامیدی دلگرم شدند، ارزشمند بود.
ایتالیای جدید زیر نظر روبرتو مانچینی توانست ترکیه را گلباران کند و نتیجه‌ای به جا بگذارد که از نظر جذابیت بسیار فراتر از تابلوی نتایج بود. آتزوری کم‌کم شبیه به تیمِ مانچینی می‌شود که دستاورد کوچکی نیست. برابر بلژیک تردیدها (و شکست) وجود داشت، اما در تقابل با ترکیه، مکانیسم‌ها، پویایی و ایده‌ای کاملاً قابل‌تشخیص ظاهر شد. این تیم همچنان در حال ساختاریافتن است، اما ظاهر امیدوارکننده‌ای دارد.
ایتالیای مانچینی در مسابقه روز دوشنبه با چیدمان ۳-۳-۴ وارد زمین شد، در حالی که به مایکل کایوده در سمت راست و ماتئو روجری در سمت چپ آزادی عمل داده بود تا در حملات شرکت کنند. در همین حال، اسکالوینی و باستونی با کمک ساندرو تونالی به عنوان مهره کلیدی در اتاق فرمان، از خط دفاعی محافظت کردند. در خط میانی نیز فراتزی و فاجولی نقش رهبران تیم را بر عهده داشتند، در حالی که راسپادوری و سباستینو اسپوزیتو فضاهای منطقه یک‌سوم هجومی را پر کردند و پیو اسپوزیتو به عنوان مهاجم نوک به میدان رفت. روی کاغذ برنامه‌ای ساده، اما با اجرای صحیح به پیروزی منجر شد.
مهاجم نوک اینترمیلان نامی است که باید در این ایتالیای جدید با خط قرمز زیر آن تاکید کرد. او در ۲۱ سالگی به نظر می‌رسد آماده است تا مهاجم نوک گلزن این تیم باشد و در این بازی، بدون اینکه ۹۰ دقیقه کامل در زمین حضور داشته باشد، فرصت یافت یک گل به ثمر برساند و یک پاس گل نیز ثبت کند.
او مهاجمی است که می‌تواند اسطوره‌های کالچو مانند لوکا تونی یا کریستین ویری را در نسخه جدید یادآوری کند؛ مهاجمی که توانایی بیشتری در کار تیمی با هم‌تیمی‌هایش دارد بدون اینکه توانایی حضور در مناطق گلزنی را از دست بدهد.
حضور اسپوزیتو در خط حمله، فراتسی در میانه زمین و باستونی در خط دفاعی، ستون فقراتی را تشکیل داد که نویدبخش روزهای خوب برای مانچینی و هواداران آتزوری است. درست است که هافبک لاتزیو به هیچ وجه جایگاه بی‌چون‌وچرایی ندارد، اما با عملکردهایی مانند نمایش روز دوشنبه، نوید استحکام در خط میانی را می‌دهد؛ خط میانی که بارهلا و تونالی نیز باید در آن نقش‌آفرینی کنند و تاثیرگذار باشند.
با چشم‌پوشی از نام‌ها و به عنوان نتیجه‌گیری، تصویر کلی بیش از پیش مثبت است. ایتالیا ساختار بسیار روشنی دارد که از نظر نتیجه‌گیری کارآمد ظاهر شده و چهره‌های نوظهور مانند کایوده، فاجولی و پیو اسپوزیتو نوید آینده‌ای روشن را می‌دهند. این مسیر هنوز طولانی است، اما نخستین گام برای جلوگیری از سومین غیبت متوالی در جام جهانی به نظر می‌رسد برداشته شده است.
