رضایی: آرزوی آخرین روزهای پدرم، پیوستنم به استقلال بود
به گزارش کیک زون، محمدامین رضایی با باز شدن پنجره نقل‌وانتقالاتی به تیم استقلال خوزستان پیوست و در چهار مسابقه اول دو کلین‌شیت مهم را به نام خود ثبت کرد. او در پیروزی ارزشمند آبی‌های خوزستان مقابل تراکتور نیز دروازه‌اش را بسته نگه داشت و یکی از ارکان اصلی تیم امیر خلیفه‌اصل در این موفقیت بود.
رضایی با ۱۸۶ بازی و ۸۵ کلین‌شیت در لیگ برتر و لیگ یک، تجربه‌ای ارزشمند دارد. او در گذشته برای تیم‌هایی چون نساجی، ماشین‌سازی، مس شهربابک، شهرداری آستارا، مس کرمان، شمس‌آذر، شهرداری نوشهر، هوادار و صنعت نفت به میدان رفته است. این دروازه‌بان ۳۰ ساله در گفت‌وگو با کیک زون درباره شروع فصل، مصدومیت‌های سنگین، جابه‌جایی‌های متعدد و آرزوی پدر مرحومش سخن گفت.
* چهار مسابقه دو کلین‌شیت ثبت کردی. عملکردت در ابتدای فصل را چگونه ارزیابی می‌کنی؟ خدا را شکر از شرایط فعلی رضایت نسبی دارم، ولی معتقدم می‌توانم بهتر عمل کنم. سرمربی و دیگر اعضای تیم نیز همین دیدگاه را دارند. برای تحقق اهدافی که دارم، باید عملکردم را ارتقا بدهم. دو کلین‌شیت در چهار بازی آمار خوبی است، اما قطعاً بهتر هم می‌شود.
* با وجود ۱۸۶ بازی و ۸۵ کلین‌شیت، چرا نام محمدامین رضایی دیرتر در سطح اول فوتبال ایران مطرح شد؟ متأسفانه در مسیر فوتبالی‌ام دو مصدومیت بسیار جد تجربه کردم. یکی در نساجی و دیگری در شمس‌آذر قزوین بود که مجبور به ترک زمین شدم. این دو اتفاق از نظر روحی و روانی فشار زیادی به من وارد کرد. دوران سختی را پشت سر گذاشتم تا دوباره خودم را جمع‌وجور کنم. فوتبال همیشه بدون مشکل پیش نمی‌رود. حالا بازیکن مصدومی را بهتر درک می‌کنم. آن دو اتفاق برایم بسیار سخت بود، اما خدا را شکر توانستم برگردم.
* جابه‌جایی‌های متعدد تو در سال‌های گذشته نیز به مصدومیت‌ها مربوط بود؟ بله، دلیل اصلی تغییر تیم‌های متعدد من همین دو مصدومیت بود. اگر در نساجی می‌ماندم، حضورم در این تیم به سال ششم می‌رسید. قراردادم با شمس‌آذر نیز دو ساله بود و اگر مصدوم نمی‌شدم، احتمالاً آنجا ادامه می‌دادم و این‌همه تیم عوض نمی‌کردم. البته این مسیر برایم جذابیت‌هایی هم داشت. تقریباً در بیشتر شهرهای ایران بازی کرده‌ام و فقط اصفهان باقی مانده است. حضور در تیم‌ها و شهرهای مختلف چیزهای زیادی به من یاد داده است.
* دروازه‌بان‌ها معمولاً در ۳۰ سالگی به اوج پختگی می‌رسند. فکر می‌کنی اکنون در بهترین دوران حرفه‌ای خود هستی؟ به نظر من یک دروازه‌بان در ۳۰ سالگی از نظر بدنی، ذهنی و تجربه به پختگی کامل می‌رسد. البته ۳۰ سالگی سن حساسی است و باید بسیار حرفه‌ای زندگی کرد. من اکنون حرفه‌ای‌تر از گذشته زندگی می‌کنم و بیشتر به شرایط بدنی و سبک زندگی‌ام اهمیت می‌دهم تا بتوانم شش سال آینده درخشانی داشته باشم. تا ۳۶ سالگی اهداف بزرگی برایم در نظر گرفته‌ام. امیدوارم بتوانم به تیم‌های بزرگ لیگ برتر برسم و حتی پیراهن تیم ملی را بپوشم. این اهداف را دور از دسترس نمی‌بینم.
* فکر می‌کنی هنوز فرصت رسیدن به تیم ملی را داری؟ اختلاف سطح بازیکنان در فوتبال ایران زیاد نیست و یک بازیکن با چند نمایش خوب می‌تواند خودش را به کادر فنی تیم ملی تحمیل کند. میلاد سورگی به تیم ملی دعوت شد، بازیکنانی مانند احمدی از خیبر، حسین ابرقویی و محمد خلیفه نیز این مسیر را طی کردند. مثال‌های زیادی وجود دارد و من هم باور دارم با عملکرد خوب می‌توانم به این هدف برسم.
* پیش‌تر گفته بودی دوست داری با حضور در استقلال، آرزوی پدر مرحومت را برآورده کنی. این آرزو چیست؟ پدرم استقلالی بود. من از رده نوجوانان وارد فوتبال حرفه‌ای شدم و در تیم نوجوانان استقلال تهران زیر نظر آقای جمشید مظلومی بازی کردم. فوتبال من از همان‌جا آغاز شد. من، پدرم و همسرم همگی استقلالی هستیم و پدرم همیشه آرزو داشت روزی در استقلال بازی کنم. از کودکی علاقه زیادی به سیدمهدی رحمتی داشتم و حضور او یکی از دلایل اصلی استقلالی شدن من بود. البته در تیم‌های پایه پرسپولیس هم حضور داشتم، اما مانند بعضی افراد نیستم که هر روز رنگ خود را عوض کنم. من واقعاً استقلالی هستم و دوست دارم آرزوی پدرم را برآورده کنم.
* حضور در استقلال خوزستان و پوشیدن پیراهن تیمی با نام استقلال چه حسی برایت دارد؟ بازی برای استقلال خوزستان افتخار بزرگی است. این باشگاه ریشه و تاریخچه‌ای دارد و مردم خوزستان نیز فوق‌العاده هستند. در دو سال گذشته، چه در آبادان و چه در اهواز، محبت زیادی از مردم خوزستان دیده‌ام. اکنون وظیفه من این است که ابتدا جایگاهم را در استقلال خوزستان تثبیت کنم و خودم را به مربیان تیم اثبات کنم. چهار مسابقه کم است. باید ۲۰، ۲۵ یا ۳۰ بازی خوب برای استقلال خوزستان انجام بدهم تا بتوانم به انتقال به تیم‌های بزرگ‌تر فکر کنم.
* هدف شخصی تو در این فصل چیست؟ عزم زیادی دارم و می‌خواهم کارهای بزرگی انجام بدهم و خودم را بیشتر در فوتبال ایران نشان بدهم. اطمینان دارم این اتفاق خواهد افتاد. هدف اولم این است که در کنار هم‌تیمی‌هایم به استقلال خوزستان کمک کنم تا تیم خوبی بسازیم. فکر می‌کنم تیم شایسته‌ای داریم. از نظر فردی نیز هدفم ثبت بیش از ۱۲ یا ۱۳ کلین‌شیت است. می‌خواهم فصل را در میان پنج دروازه‌بان برتر لیگ از نظر تعداد کلین‌شیت به پایان برسانم. امیدوارم در پایان فصل شرایطی ایجاد شود که بتوانم به یکی از تیم‌های بالای جدول منتقل شوم، اما در حال حاضر تمام تمرکزم روی موفقیت استقلال خوزستان و تثبیت جایگاهم در این تیم است.
