کامنت‌ها از دیدگاه هواداران والیبال ایران: یک پدیده عجیب
به نقل از کیک زون، تیم ملی والیبال ایران امروز توانست مدال طلای بازی‌های آسیایی ناگویا را به دست آورد. بی‌تردید والیبال ایران در بیست سال گذشته موفق‌ترین ورزش تیمی ایران در بازی‌های آسیایی بوده و مدال‌های مکرر این رشته به کاروان ورزشی کشور کمک شایانی کرده است. اکنون در ناگویا نیز والیبال به تنها ورزش گروهی ایران تبدیل شد که توانست مدال طلای مسابقات را کسب کند.
اما در کنار این قهرمانی، یک نکته عجیب در مورد بخشی از طرفداران والیبال در ایران خودنمایی می‌کند. پیش از شروع این تورنمنت و بعد از شکست تیم ملی والیبال ایران در رقابت‌های لیگ ملت‌ها و قهرمانی آسیا، حجم قابل توجهی از انتقادات علیه تیم ملی شکل گرفته بود. با ورود به بازی‌های آسیایی، طبیعتاً بسیاری از طرفداران انتظار کسب مدال طلا و قهرمانی را داشتند، اما در حین مسابقات و با مشاهده نوسان‌هایی در عملکرد تیم، بخشی از هواداران حتی معتقد بودند ایران در صورت رویارویی با ژاپن، مقابل تیمی که با نفرات اصلی خود به ناگویا نیامده بود، کاری از پیش نخواهد برد.
برخی حتی فراتر رفته و معتقد بودند تیم دوم والیبال ژاپن نیز از ایران قدرتمندتر است و با لحنی تمسخرآمیز در مورد شانس تیم ملی صحبت می‌کردند. اکنون اما شرایط کاملاً متفاوت شده است. پس از آنکه تیم ملی والیبال ایران در فینال ژاپن را شکست داد و به مدال طلا دست یافت، همان گروه از هواداران معتقدند شکست دادن تیم دوم ژاپن کار چندان مهمی نبوده و تیم ملی ایران اتفاق ویژه‌ای رقم نزده است؛ طعنه‌ها و کنایه‌هایی که اکنون از زاویه‌ای کاملاً متفاوت مطرح می‌شوند.
نکته جالب اینجاست که در سایر رشته‌های تیمی نیز تیم‌های قدرتمند آسیا، از جمله ژاپن و کره جنوبی، با تمام نفرات اصلی خود در بازی‌های آسیایی حضور نداشتند. برای مثال در بسکتبال و فوتبال، تیم‌های ژاپن، کره جنوبی و حتی چین با تمام بازیکنان خود به میدان نیامدند، اما تیم‌های ملی کشورمان در این رشته‌ها نتوانستند به مدال طلا دست پیدا کنند. البته بسکتبال ایران نیز با شکست چین به مقام سوم رسید و کار بزرگی انجام داد که در نوع خود ارزشمند بود.
بنابراین، اگر بخواهیم موفقیت تیم ملی والیبال ایران را صرفاً به دلیل عدم حضور تمام بازیکنان اصلی ژاپن زیر سؤال ببریم، پدیده عجیبی است. تیم ملی والیبال ایران در حضور هزاران طرفدار ژاپنی و در فضای سنگین سالن ناگویا، با نتیجه ۳ بر ۱ به پیروزی رسید؛ برابر تیمی که چند بازیکن اصلی ژاپن از جمله اوتسوکا و کای و چند ستاره دیگر در ترکیب خود داشت و به هیچ وجه تیمی دست‌وپا بسته نبود.
از سوی دیگر، اگر ژاپن صرفاً برای حضور در مسابقات آمده بود، مانند برخی دوره‌های گذشته حتی می‌توانست با شرایط متفاوتی در این رقابت‌ها حاضر شود، اما این بار لوران تیلی، سرمربی تیم ملی ژاپن و قهرمان المپیک، بالای سر این تیم حضور داشت و ژاپنی‌ها هدف مشخصی جز کسب مدال طلا نداشتند. در نهایت اما ایران بود که در دیدار فینال آنها را شکست داد و مانع از رسیدن ژاپن به هدفش شد.
البته این قهرمانی به این معنا نیست که تیم ملی والیبال ایران هیچ مشکلی ندارد. این تیم در سال ۲۰۲۶ افت‌هایی داشته و در لیگ ملت‌ها و مسابقات قهرمانی آسیا نتوانسته انتظارات را به طور کامل برآورده کند. ملی‌پوشان ایران برای بازگشت دوباره به اوج، قطعاً باید نقاط ضعف خود را برطرف کنند. اما در کنار تمام این انتقادات، نباید ارزش طلای بازی‌های آسیایی ناگویا را نیز نادیده گرفت؛ مدالی که یک طلای مهم و ارزشمند را برای کاروان ورزش ایران به ارمغان آورد و والیبال بار دیگر نشان داد که در بازی‌های آسیایی چه جایگاه ویژه‌ای برای ورزش ایران دارد.
