ستاره‌ای که با مسی و مارادونا همبازی بود، اکنون به فروش سبزی‌ها مشغول شده است!
کیک زون گزارش می‌دهد که تاریخ فوتبال دنیا سرشار از روایت‌های غم‌انگیز پدیده‌هایی است که تنها یک قدم با قله فاصله داشتند اما ناگهان از مسیر منحرف شده و به ته‌دیگر سقوط کردند؛ اما ماجرای گونزالو اولید آپازا به قدری تلخ است که بی‌نظیر به نظر می‌رسد. بازیکنی که روزگاری در عرصه فوتبال با لیونل مسی و دیگو مارادونا به صورت مستقیم روبرو شد و هم‌اتاقی امیلیانو مارتینز محسوب می‌شد، پیش از آنکه به ستاره‌ای پولساز تبدیل شود، فوتبال حرفه‌ای را کنار گذاشت و اکنون برای تأمین هزینه‌های زندگی خود، به توزیع کپسول گاز، سیب‌زمینی و پیاز اشتغال دارد.
گونزالو از بدو ۱۲ سالگی به آکادمی معروف ریورپلاته پیوست. او در تیم رویایی متولدین سال ۱۹۹۲ این باشگاه، به همراه چهره‌هایی چون اریک لاملا، لئاندرو گونزالس پیرز و رودریگو ری به میدان می‌رفت؛ نسل طلایی که پنج قهرمانی در رده‌های پایه برای این تیم به ارمغان آورد.
درخشش این هافبک مستعد، درهای تیم‌های ملی پایه آرژانتین را به رویش گشود. گونزالو اولین بار توسط اوبالدو فیلول به تیم ملی دعوت شد و به تدریج تا رده‌های زیر ۱۵، زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال ارتقا یافت. در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی و جام جهانی نوجوانان ۲۰۰۹، دیبو مارتینز دروازه‌بان تیم و هم‌تیمی او بود. آپازا درباره روزهای هم‌نشینی با این دروازه‌بان مشهور آرژانتین می‌گوید: «دیبو دقیقاً همان اعتمادبه‌نفسی را داشت که امروز می‌بینید. اصلاً برایم عجیب نیست که او به این همه افتخارات بزرگ در فوتبال دنیا رسیده است.»
اوج دوران ورزشی گونزالو پیش از جام جهانی نوجوانان در نیجریه رقم خورد. تیم ملی نوجوانان آرژانتین برای یک بازی به اردوی تیم بزرگسالان این کشور دعوت شدند تا نقش حریف تمرینی تیم ملی را ایفا کنند. می‌دانید سرمربی آن تیم چه کسی بود؟ دیه‌گو مارادونا.
آپازا درباره آن روزهای رویایی چنین می‌گوید: «چهارشنبه‌ها با تیم بزرگسالان بازی می‌کردیم؛ خودِ دیگو وسط زمین سوت داوری را در دست داشت و ما روبه‌روی مسی و تمام ستاره‌های بزرگ می‌دویدیم. همه‌چیز مانند یک خواب و رویا بود. دوست داشتم وسط تمرین بدوم و مارادونا را بغل کنم؛ باید یکی از آنها نیشگونم می‌گرفت تا باورم شود این واقعیت است. مسی با نیمی از توانایی‌اش بازی می‌کرد اما به نظر می‌رسید انگار صددرصد توانش را به کار گرفته بود.»
با این حال، درهای تیم اصلی ریورپلاته هرگز به روی او گشوده نشد. آپازا برای فرار از سکونشینی، راهی دسته‌های پایین‌تر شد؛ دورانی کابوس‌وار در تیم‌هایی چون دپورتیوو مرلو و دفنسورس د بلگرانو. خودش می‌گوید: «از یکی از ثروتمندترین باشگاه‌های قاره به تیمی رفتم که حتی لباس مناسب تمرین و آب گرم برای دوش گرفتن نداشت.»
در سپتامبر ۲۰۱۴ و در سن ۲۲ سالگی، کاسه صبر آپازا لبریز شد. پس از یک بازی در لیگ دسته سه، او تلفن را برداشت، با پدرش تماس گرفت و اعلام کرد دیگر حاضر نیست ادامه دهد: «دیگر از فوتبال لذت نمی‌بردم؛ همین که سوت پایان تمرین زده می‌شد، فقط می‌خواستم هرچه سریع‌تر فرار کنم و به خانه برسم.»
او بلافاصله از فوتبال حرفه‌ای کنار کشید. کارش را از ساعت پنج صبح و با جابه‌جا کردن کپسول‌های سنگین گاز به همراه یکی از دوستانش آغاز کرد و به تدریج فهمید که دنیای بیرون از فوتبال نیز به اندازه این ورزش بی‌رحم است. آپازا مدتی بعد با پس‌اندازهای دوران فوتبال، یک وانت خرید و به کسب‌وکار خانوادگی پیوست. گونزالو اکنون مسئول پخش سیب‌زمینی، پیاز و سبزیجات به مغازه‌ها و رستوران‌های شهر است و می‌گوید: «من فوتبال بازی کردن را رها نکردم، بلکه از حرفه‌ای دنبال کردنش گذشتم و امروز، آرام‌ترین روزهای زندگی‌ام را تجربه می‌کنم.»
