پیاتزا از نسل طلایی والیبال ایران دست برنداشته!
به گزارش کیک زون، روبرتو پیاتا، سرمربی ایتالیایی تیم ملی والیبال ایران، سال دوم حضور خود را در این پست به پایان رساند. تابستان امسال برای این سرمربی با فراز و نشیبهای بسیاری همراه بود؛ از شکست سنگین در لیگ ملتها تا عدم قهرمانی در مسابقات آسیایی و کسب سهمیه المپیک که در نهایت با کسب مدال طلا در بازیهای ناگویا همراه شد. این سوابق باعث شده است که آینده مرد ایتالیایی در ایران با ابهاماتی همراه باشد، اما به نظر میرسد خود او دیدگاه متفاوتی دارد.
سرمربی تیم ملی ایران در خصوص آینده والیبال این کشور بیان کرد: اکنون پایان فصل دوم است. برای آینده باید بنشینیم و مشخص کنیم که قصد داریم چه کارهایی انجام دهیم، زیرا حس میکنیم همان مسیر گذشته را ادامه میدهیم و در بیست سال گذشته هیچ تغییری رخ نداده؛ هیچ تغییری. پیش از این درباره نسل طلایی صحبت کردهایم. شما آن را نسل طلایی خطاب کنید، برای من اهمیتی ندارد. توضیح میدهم چرا از دیدگاه من شرایط این بار متفاوت است.
پیاتزا افزود: باید ایتالیا را مثال بزنیم و حالا لهستان را مثال بزنیم که تقریباً در هر تورنمانتی قهرمان میشود. من میدانم آن نسل، نسلی بود که توانمندی والیبال ایران را به جهان عرضه کرد و این یک مسیر است، اما مسیر دیگر، مسیر داخل زمین و مسیر بازی است. باید توانیم هر روز کمی بهتر بازی کنیم. برای من قدم اصلی این است که تمرینات را مانند مسابقات برگزار کنیم و در حال حاضر به این هدف دست نیافتهایم. با بازیکنان، مربیان و برخی دیگر از مربیان صحبت کردهام و میدانم که حمایت وجود دارد، اما باید بتوانیم این ذهنیت را تغییر دهیم.
سرمربی تیم ملی ایران در مورد ضرورت تصمیمگیری برای آینده تأکید کرد: برای آینده باید تصمیم بگیریم. باید بنشینیم و درباره آینده گفتگو کنیم. واقعاً باید چیزی را تغییر دهیم، در غیر این صورت رسیدن به هدف در لسآنجلس با این شرایط ممکن نخواهد بود.
پیاتزا در ادامه خطاب به مردم و هواداران گفت: پیام من برای مردم و هواداران همیشه خاص بوده است، زیرا همیشه برایشان سلامتی و صلح آرزو میکنم. ما به صلح در جهان نیاز داریم و به چیز دیگری نیاز نداریم. صلح!
وی ادامه داد: این جهان فوقالعاده است. من زیاد سفر میکنم و عاشق سفر هستم، اما میدانم که برای کشور شما سفر کردن چندان آسان نیست. اگر همه کشورها در صلح زندگی کنند، هیچ مشکلی وجود نخواهد داشت. میتوانیم مرزها را باز کنیم و مشکلی پیش نخواهد آمد. این نظر شخصی من است. من آدمی نیستم که زیاد دعا کند، اصلاً، اما همیشه مثبت فکر میکنم و امیدوارم که دیر یا زود به این هدف برسید، برای مردم و برای کشور، برای همه.