مهم‌ترین گل ستاره جنگنده پس از دو بار پارگی رباط صلیبی!
شاید برای بسیاری، گلزنی سیدمهدی حسینی مقابل استقلال تنها یک گل مهم در یک دیدار بزرگ باشد، اما برای خود این هافبک، ماجرا کاملاً متفاوت است.
هنگامی که شوت حسینی پس از برخورد با صالح حردانی، گِل شد و به تور دروازه استقلال رسید، این هافبک پرتلاش و ۳۳ ساله، دستانش را چندین بار به سمت آسمان بلند کرد. او در آن لحظات، احتمالاً روزهایی را در ذهن خود مرور می‌کرد که بازگشت به بالاترین سطح فوتبال ایران پس از دو مصدومیت پارگی رباط صلیبی، در آن دوران، همچون عملی غیرممکن به نظر می‌رسید.
از روزهای حضور در مس و آلومینیوم تا سختی‌هایی که در تبریز کشید.
حسینی بهترین دوران فوتبالی خود را در تیم‌های آلومینیوم اراک و مس رفسنجان گذراند. بازیکنی که به تدریج خود را به عنوان یکی از هافبک‌های مورد اعتماد فوتبال ایران مطرح کرد و در تابستان ۱۴۰۲، با همین سابقه درخشان به تراکتور پیوست. باشگاه تراکتور نیز هنگام جذب او، عملکردش در مس و ثبت یک گل به همراه چهار پاس گل در فصل گذشته را به عنوان یکی از دلایل اصلی این انتقال ذکر کرده بود. اما حضور در تبریز برای او خیلی زود به آزمونی دشوار تبدیل شد.
حسینی در طول دوران حضورش در تراکتور با بدشانسی بزرگی روبرو شد و دو بار تجربه پارگی رباط صلیبی را از سر گذراند؛ اتفاقی که بخش قابل توجهی از دوران بازی او را مختل کرد. یکی از این مصدومیت‌ها به طور رسمی توسط باشگاه تراکتور تأیید شد؛ پس از آسیب‌دیدگی او در دیدار مقابل الخلدیه بحرین، ام‌آر‌آی پارگی رباط صلیبی را نشان داد و باشگاه اعلام کرد که بازیکن وارد روند درمانی خواهد شد.
حسینی ماه‌ها از فوتبال دور بود و حتی زمانی که دوباره به تمرینات گروهی بازگشت، هنوز مسیر بازگشت کامل به بازی را پیش رو داشت. در مقطعی از روند ریکاوری او، رسانه رسمی باشگاه تراکتور از ۱۰ ماه دوره نقاهت و آماده‌سازی او برای بازگشت به میادین خبر داده بود. او به تدریج بازگشت و به مرور، فرصت بیشتری برای بازی کردن پیدا کرد. در این مسیر، مصدومیت ایگور پوستانسکی شرایط خط میانی تراکتور را تغییر داد و باعث شد حسینی جای خود را در ترکیب اصلی پیدا کند.
این هافبک دونده و باانگیزه، در دو بازی ابتدایی فصل به یکی از مهره‌های قابل اتکای جواد نکونام در مرکز زمین تبدیل شد و آنقدر خوب عمل کرد که حضورش در ترکیب تراکتور دیگر اتفاقی به نظر نمی‌رسید. سرانجام امروز، در دقیقه ۷۴ دیدار حساس مقابل استقلال، این هافبک جنگنده خود را در موقعیتی دید که شاید مدت‌ها در انتظارش بود. او در حالی که تیمش در خانه با یک گل از استقلال عقب بود، با یک شوت، دروازه حریف را گشود و احتمالاً پاداش تلاش و صبر طولانی‌مدت خود را دریافت کرد.
حسینی امروز یکی از مهم‌ترین گل‌های دوران حرفه‌ای خود را به ثمر رساند، اما مهم‌تر از خود گل، داستان بازیکنی است که پس از دو بار مواجهه با یکی از دشوارترین مصدومیت‌های فوتبال، دوباره به نقطه‌ای رسیده که در یک بازی بزرگ، تعیین‌کننده باشد. این گل برای حسینی، نماد بازگشت به روزهای خوب فوتبالش بود.
