اعتراض نکونام به کوشکی در تبریز

به نقل از کیک زون، نبرد پرتنش هفته هشتم در تبریز با نتیجه تساوی به پایان یافت تا پرسپولیس و سپاهان بیش از هر تیم دیگری از این نتیجه خوشحال باشند. با این حال، یکی از تصاویر منتشر شده از بازی دیروز تبریز، یادآور وقایع جالبی است که حول دو چهره فعال این مسابقه رقم خورده، در یک سمت جواد نکونامی قرار دارد که برای پیروزی بر تیم سابقش سرشار از انگیزه بود و در سمت دیگر علیرضا کوشکی که توسط همین نکونام به استقلال آورده شد.

تصیری که در رسانه رسمی استقلال منتشر شده، کوشکی را نشان می‌دهد که در کنار خط عرضی و نزدیک به نیمکت تراکتور در حال کنترل توپ است و چند متر آن‌طرف‌تر نیز جواد نکونام دیده می‌شود که با همان سبک و استایل همیشگی، به داور بازی اعتراض می‌کند و معتقد است توپ بازیکن حریف از خط عبور کرده و باید پرتاب اوت به سود تراکتور اعلام گردد.

اما این عکس ناخواسته یک پرسش دیگر هم می‌سازد: از بازیکنی که جواد دو بار برای خریدنش اصرار داشت، چه چیزی باقی مانده است؟ نکونام نخستین بار در زمستان ۱۴۰۰ کوشکی را به فولال برد. آن انتقال برای فولاد پرهزینه تمام شد و باشگاه خوزستانی حدود پانزده میلیارد تومان به پیکان پرداخت کرد تا این وینگر جوان را در اختیار بگیرد. سه سال بعد وقتی نکونام هدایت استقلال را برعهده گرفت، دوباره سراغ شاگرد سابقش رفت و کوشکی در تیرماه ۱۴۰۳، پس از یک فصل حضور در گل‌گهر، به‌عنوان پنجمین خرید تابستانی آبی‌ها معرفی شد. در یک کلام، نکونام کوشکی را یک بار نمی‌خواست، بلکه دوبار می‌خواست!

با این وجود، بهترین روزهای شماره ۲۰ استقلال پس از جدایی نکونام از راه رسید. کوشکی در یکی از مقاطع حضور سهراب بختیاری‌زاده روی نیمکت آبی‌ها ناگهان درخشان شد. مقابل الریان گل زد و گل ساخت، چند روز بعد دروازه نساجی را باز کرد و سپس در دربی به پرسپولیس گل زد. در فاصله‌ای کوتاه، بازیکنی که با انتقاد هواداران روبه‌رو بود، به چهره محبوب سکوها تبدیل شد و حتی پیراهن تیم ملی را هم به تن کرد.

کوشکی اکنون ۲۶ سال دارد و بیش از دو سال از حضورش در استقلال می‌گذرد. او تا پنجاهمین مسابقه خود با پیراهن آبی، هفت گل و چهار پاس گل ثبت کرده بود، اما در فصل جاری هنوز شبیه آن وینگری نیست که با توپ به سمت مدافع مستقیم می‌رفت و تماشاگر را از روی صندلی بلند می‌کرد. در جناح دیگر یاسر آسانی بار حملات استقلال را به دوش می‌کشد و در سمت چپ نیز بازیکنان جوان‌تری مثل اسماعیل قلی‌زاده و محمدحسین اسلامی برای گرفتن جای او کمین کرده‌اند.

بخشی از این افت شاید به حوادث تابستان بازگردد. کوشکی دیرتر از سایر بازیکنان قراردادش را تمدید کرد و با تأخیر به تمرینات اضافه شد. برای بازیکنی که بخش مهمی از فوتبالش به سرعت، آمادگی بدنی و ریتم مسابقه وابسته است، از دست دادن شروع آماده‌سازی اتفاق کوچکی نیست. کوشکی هنوز دارد قسط همان تأخیر را می‌پردازد.

تیم ملی هم این روزها به دنبال وینگری با توانایی دریبل‌زنی و حرکت مستقیم است و ویژگی‌های کوشکی دقیقاً به همین نیاز می‌خورد. با این تفاوت که دیگر نمی‌توان او را یک استعداد جوان و در حال کسب تجربه دانست. در همان عکس، نکونام با دست‌های باز به داور اعتراض می‌کند. کوشکی برای بازگشت به روزهای خوبش باید دوباره کاری کند که مدافعان مقابلش دست‌هایشان را به نشانه اعتراض باز کنند، شاید حتی بشود گفت کوشکی به حدی از روزهای خوبش فاصله گرفته که حتی نکونام هم به فرم بازی این بازیکن اعتراض دارد! امروز مسیر این دو از یکدیگر جدا شده اما کسی چه می‌داند، شاید آنها چند سال دیگر، برای سومین‌بار وارد همکاری مشترک شوند اما چیزی که امروز می‌توان درخصوص این تصویر گفت این است که هم کوشکی از روزهای خوبش فاصله دارد و هم نکونام سه بازی است که از پیروزی فاصله گرفته، زندگی در این ایام، روی خوشش را به این دو نشان نداده مگر آنکه در ادامه همه چیز تغییر کند.