مشکلات پرسپولیس همچنان پابرجاست
کیک زون گزارش میدهد که تماشاگران پرسپولیس نام تارتار را در ورزشگاه فریاد میزنند و او نیز با دست روی سینه میکوبد و برایشان دست تکان میدهد. پس از پایان بازی، بازیکنان به سمت سکوها میروند و با هواداران جشن پیروزی میگیرند. بر روی سکوها نیز تصویری از لبخند مدیرعامل باشگاه به نمایش درمیآید که برخی هواداران برای گرفتن سلفی با او صف میکشند. این تصاویر و ویدیوهای خلاصه شده از این مسابقه، این تصور را القا میکند که حال پرسپولیس بسیار خوب است و هیچ مشکلی وجود ندارد.
با این حال، اگر اسکواد پرسپولیس را با رقبا مقایسه کنیم، شاید با توجه به پشتوانه هواداری و شرایط مالی بینقص تیم، میتوان انتظار نمایشهای بهتر و باکیفیتتری را داشت.
البته پرسپولیس در برخی دقایق بازی خوب و دلپذیری ارائه میدهد، به اندازه کافی موقعیت میسازد و تا این عناوین بهترین خط حمله لیگ را از حیث کسب امتیاز داشته است، اما همچنان نواقصی در تیم وجود دارد که مانع از پیروزیهای مقتدرانه با نمایشهای کیفی بینقص میشود.
پیشتر و پس از پایان مقطع شش هفتهای ابتدای فصل، نوشته بودیم پرسپولیس باید در دو موضوع رشد کند و یک ماه فرصت خواهد داشت تا برای حل این مشکلات از ظرفیتهای خود استفاده کرده و تبدیل به تیمی بهتر و کاملتر در مدل ارائه بازی دلخواهش شود، اما تیم تارتار همچنان در کنترل میانه زمین مشکل دارد و برای دقایق قابل توجهی تحت تأثیر بازی حریف قرار میگیرد ضمن اینکه در کلینشیت و بسته نگه داشتن دروازهاش ناتوان است.
پرسپولیس در بازی با صنعت نفت با همان سیستم 2-4-4 مد نظر تارتار به میدان رفت و با اینکه عمری جانشین علیپور و لطیفیفر جایگزین پورعلی شده بودند، نمایش قابل قبولی ارائه داد. سرخها در این نیمه یک گل به ثمر رساندند و حداقل دو یا سه گل دیگر هم میتوانستند بزنند ضمن اینکه در یکی دو صحنه نیز تحت تأثیر نمایش حریف قرار گرفتند.
با آغاز نیمه دوم و تغییرات تیم، با حضور پورعلی و علیپور، ترکیب سرخها بیشتر شبیه ارنج ثابت تارتار شد و ریتم پرسپولیس در حمله کمی کندتر شد و البته شرایط در میانه زمین تا حدودی افت کرد. پرسپولیس در این نیمه با ضربه پنالتی به گل دوم رسید و خوششانس بود که اختلافش را بیشتر کرد وگرنه مشخص نبود اگر بازی یک-یک مساوی شود، چقدر شرایط میتوانست برای آنها دشوارتر شود.
پرسپولیس در حالی لحظاتی تحت تأثیر بازی صنعت نفت آبادان قرار گرفت که پیشتر در همین ورزشگاه شهرقدس نیز در وضعیت مشابهی مقابل ملوان و ذوبآهن قرار گرفته بود و اگر ده نفره شدن حریف و کیفیت انفرادی بازیکنانش در فاز حمله نبود، شاید کارش گره میخورد.
نکته جالب این است که با تغییرات انجام شده در شروع نیمه دوم، به نظر میرسید پرسپولیس برای اولین بار سیستم 1-3-2-4 را هم تست میکند چرا که با حضور لطیفیفر و پورعلی در مرکز زمین و البته خدابندهلو، مثلثی تشکیل شده بود که خدابندهلو در رأس تهاجمی آن قرار داشت. در این سیستم، بیفوما و محبی وینگرهای چپ و راست بودند و علیپور هم در نوک حمله قرار داشت، اما واقعیت این است که در این 30 دقیقه کیفیت فنی تیم به مراتب افت کرد و ستارههای نیمه نخست هم تا حدی خاموش شدند.
نکته عجیب اینجاست که پرسپولیس با حضور سه هافبک در مرکز زمین هم نتوانست حفظ توپ کاملی در میانه میدان داشته باشد و نبض بازی را کاملاً در اختیار بگیرد تا جایی که برای دقایقی تحت تأثیر بازی جسورانه حریف قرار گرفت و دروازهاش را هم باز شده دید تا اینکه تارتار با میدان دادن به شهرآبادی به سیستم قبلی برگشت و از خلاقیت اورونوف سود برد تا خیالش را راحت کند.
با در نظر گرفتن جریان حاکم بر دیدار مقابل صنعت نفت و اتفاقات رخ داده در میدان، میتوان گفت ایراد بزرگی که در نمایشهای قبل از تعطیلات پرسپولیس وجود داشت، در این بازی هم مشهود بود و نباید زیر یک برد درخشان دیگر مدفون شود. کادرفنی پرسپولیس باید برای عدم کنترل کافی در مرکز زمین فکری به حال تیمش کرده و البته شرایطی ایجاد کند تا اینقدر راحت گل نخورد و با در نظر گرفتن بدشانسی یا مشکلات فنی در فاز حمله، خودش را در هراس از دست دادن امتیاز قرار ندهد.
با اینکه پرسپولیس مقابل صنعت نفت برد خوبی به دست آورد و به صدر جدول نزدیکتر شد، اما در برخی آیتمها شرایط تا حدی افت کرد. پرسپولیس در این بازی مالکیت توپ بیشتری نسبت به حریفش داشت.
سرخها در این بازی 571 پاس به دقت 79.2 درصدی دادند تا 63.3 درصد مالکیت توپ داشته باشند. البته صنعت نفت هم آمار 391 پاس با دقت 75.2 درصدی را ثبت کرد تا در 36.7 درصد دقایق مالک توپ باشد. پرسپولیس در این بازی 9 شوت زد که نسبت به بازیهای قبلی تا حدی افت داشت و از این 9 شوت فقط 4 تای آن داخل چهارچوب بود. جالب اینکه صنعت نفت هم 9 شوت زده که تنها 2 تای آن داخل چهارچوب بوده است.
عدد آیتم امید گل پرسپولیس باز هم بالای 2 بود و 2.02 را ثبت کرد ضمن اینکه شرایط صنعت نفت هم خوب بود و امید گل 1.34 داشت.
در تعداد خطاها دو تیم 12-12 برابر بودند ضمن اینکه فقط نفتیها یک کارت زرد گرفتند اما پرسپولیس باز هم در آیتم «موفقیت در نبردها» شرایط خوبی نداشت و برتری 50.8 به 49.2 برای حریف ثبت شده است. اتفاقی که در چند بازی دیگر این فصل هم در شرایطی مشابه برای سرخها رقم خورده بود.